Avropa İttifaqının (AB) avtomobil sənayesi üçün təklif etdiyi yeni kvota planı, Türkiyə ilə AB arasındakı mövcud təchizat zəncirlərinin gələcəyi ilə bağlı ciddi narahatlıqlar doğurur. Volkswagen, Renault və Stellantis kimi aparıcı avtomobil istehsalçıları, avtomobillərin istehsalında istifadə olunan hissələrin ən azı 70%-nin AB üzv dövlətlərində istehsal edilməsini tələb edən bir daxili dəyər həddi tətbiq edilməsi üçün fəal şəkildə lobbiçilik edirlər. Bu təklif, Türkiyənin avtomobil sənayesindəki rolunu əhəmiyyətli dərəcədə azalda bilər və onilliklər boyu qurulmuş əlaqələri təhdid edir. Sektor nümayəndələrinin xəbərdarlığına görə, bu cür bir siyasət, Türkiyənin AB-nin avtomobil sənayesi üçün əsas təchizatçı kimi mövqeyini sarsıdacaq. Təxminən 30 ildir ki, Türkiyə və AB arasında möhkəm və inteqrasiya olunmuş təchizat zəncirləri mövcuddur. Bu zəncirlər, hər iki tərəf üçün iqtisadi faydalar təmin edərək, avtomobil hissələrinin və komponentlərinin səmərəli mübadiləsini asanlaşdırıb. Təklif olunan 70% daxili dəyər həddi, Türkiyədən gələn komponentlərin istifadəsini məhdudlaşdıraraq, bu köklü əlaqələri pozmaq potensialına malikdir. Bu təklifin əsas məqsədi, AB daxilində istehsalı stimullaşdırmaq və yerli istehsalı gücləndirmək olsa da, onun Türkiyə-AB iqtisadi əlaqələrinə mənfi təsirləri gözlənilir. Türkiyənin avtomobil sənayesi, AB bazarı üçün əhəmiyyətli bir ixracatçı və istehsal mərkəzi olaraq çıxış edir. Yeni kvota planı, Türkiyədəki avtomobil hissələri istehsalçıları üçün bazar itkisinə səbəb ola bilər və bu da öz növbəsində iş yerlərinin itirilməsinə və iqtisadi durğunluğa gətirib çıxara bilər. Bu vəziyyət, həm Türkiyə, həm də AB üçün ticarət əlaqələrində gərginlik yarada bilər. Sektor nümayəndələri, AB-nin bu planı yenidən nəzərdən keçirməsinin və Türkiyə ilə mövcud ticarət müqavilələrini və əməkdaşlıq çərçivəsini nəzərə almasının vacibliyini vurğulayırlar. Əks təqdirdə, bu təklif, uzunmüddətli strateji tərəfdaşlıqlara zərər verə bilər və hər iki tərəf üçün iqtisadi sabitliyi təhdid edə bilər. Bu məsələ, AB-nin sənaye siyasəti və beynəlxalq ticarət əlaqələri baxımından diqqətlə qiymətləndirilməlidir.