Bir çox insan kimi, bu Dünya Kuboku başlamazdan əvvəl mənim proqnozum da İngiltərənin son dördlükdən irəli gedə bilməyəcəyi idi – lakin Tomas Tuçel hamımızı yanıldacaqdı. Tuçel İngiltərə üçün bu turniri qazanmaq üçün işə götürülmüşdü – o, 2025-ci ilin yanvarında Üç Şir in sükanına keçəndə bunu özü də demişdi. O, ən böyük oyunlarda fərq yaratmalı, bizi yarımfinaldan keçirməli və son illərdə ağrılı şəkildə çatışmadığımız finallarda hədəfə çatdırmalı idi. Bu, çərşənbə günü Argentinaya 2-1 hesabı ilə məğlubiyyətdə baş vermədi. Qol vurduqdan sonra geri çəkilməyimizlə bağlı səhvlər etdi və əvəzetmələri də kömək etmədi. Bunu izləmək son dərəcə məyusedici idi, xüsusən də 60 ildə ilk Dünya Kuboku finalımıza çatmaq üçün belə yaxşı şansımız olduğunu hiss etdiyim üçün. Biz daha çox şey gözləyirdik – bilirəm ki, mən də gözləyirdim – lakin Tuçelin bunu çatdırmaması onun vaxtının bitməsi demək deyil. Tuçelin ilkin müqaviləsi bu yaya qədər idi, lakin o, fevral ayında iki illik uzatma imzaladı və İngiltərənin ev sahibliyi edəcəyi 2028-ci il Avropa Çempionatı na bizi aparacaq. Düşünmürəm ki, o, bu turnirdə baş verənlərin ona qarşı nəzarəti artıracağını anlamayacaq qədər sadəlövhdür və inanmaram ki, üzləşdiyi tənqidlərin heç biri onu narahat edəcək. Tuçel oyunun necə işlədiyini biləcək qədər təcrübəli və uğurlu olub – və buna görə də biləcək ki, onun metodları indi daha çox sorğulanacaq. Bunun səbəblərindən biri də bu Dünya Kubokunda bizə vəd etdiyi İngiltərə performansını heç vaxt görməməyimizdir. Argentina nın son yarım saatda oyunu necə təqib etməsi onun komandasının oyun tərzinə uyğun olmalı idi. Biz həqiqətən yüksək səviyyəli rəqiblə qarşılaşdıq – onlar bir səbəbdən dünya çempionlarıdır – və dəfələrlə eşitmişdik ki, İngiltərə , turnirin əvvəlində tez-tez qarşılaşdığımız aşağı blokda oynayan komandalar əvəzinə, bizə qarşı açılan komandalarla daha yaxşı olacaq. Lakin biz bunu heç vaxt görmədik. Bunun əvəzinə, Tuçel bu turnirdə onun üçün işə yarayan müdafiəyə keçmə taktikasına çox erkən başladı, məsələn, Meksika ya qarşı 10 nəfərlə və ya Norveç ə qarşı son bir neçə dəqiqədə etdiyimiz kimi – və bu, bizə finalda yerə başa gəldi. Çox yaxşı bir komandaya bu qədər uzun müddət bu qədər topa sahiblik vermək və kiçik dahi Lionel Messi yə bu qədər sərbəstlik vermək, o zaman o, zərər verəcək – və verdi. Tuçel yarımfinalı uduzduqdan dərhal sonra yanaşmasından peşman olmadığını dedi, lakin final fitində mənə də oxşar suallar verildiyində necə olduğunu bilirəm. Hər şey çox təzədir, istər menecer, istərsə də oyunçu olsanız, xüsusən də bu qədər ağrılı bir məğlubiyyətdən sonra. O zaman dediklərinə çox əhəmiyyət verməzdim, çünki güman edirəm ki, o, gələn günlərdə oyunu düzgün şəkildə düşünəcək və nəzərdən keçirəcək. Onun fikirlərini öyrənmək üçün bir neçə həftə sonra onunla danışmaq daha yaxşı olar, sonra isə İngiltərənin növbəti oyunlarını gözləmək lazımdır ki, harada öyrəndiyini və inkişaf etdiyini görək. İngiltərənin bu Dünya Kubokunda ki yürüşünün bitməsi son dərəcə məyusedici idi, lakin turnirdən götürüləcək bir çox müsbət cəhətlər də var. Mən onların bütün oyunlarını şərh etmişəm və ən yaddaqalan anım 1/8 finalda Azteka Stadionu nda Meksika üzərindəki epik qələbələri olmalıdır. Bu, turnirin ən yaxşı oyunu, ən yaxşı stadionda və ən yaxşı atmosferdə idi. Mən heç vaxt belə bir birlik və ya komanda ruhu görməmişəm. Buna görə də mən bunu ömrümdə gördüyüm hər hansı bir İngiltərə komandasının ən yaxşı performansı kimi təsvir etdim, xüsusən də səfərdə. Bu, mənə bu komandadan hər şeyin mümkün olduğunu düşündürdü. Ümumilikdə, oyunçular bütün səyləri ilə çox fəxr edə bilərlər, çünki bir çox çətin vəziyyətdən keçdilər. Çatışmadıqları zaman da cəhd etmək istəmədikləri üçün deyildi. İngiltərədən növbəti nə? Yaxşı, Tuçel demək olar ki, eyni oyunçu qrupunu gələn ilki Avro seçmə mərhələsinə aparacaq – lakin mən onun növbəti heyətində üç-dörd dəyişiklik gözləyərdim, çünki bu heyətdə balans yox idi və bu, mənim seçəcəyim heyət deyildi. Narahatlıq doğuran sahələrdən biri mərkəz hücumçu mövqeyidir, çünki Harri Keyn bir neçə həftəyə 33 yaşını tamamlayacaq və mən soruşardım ki, onu əvəz etmək üçün can atan hücumçularımız haradadır? Lakin, ümumilikdə, Tuçelin əlində olan oyunçulara baxıb düşünmürəm ki, onlar bizə lazım olandan çox uzaqdırlar. Şənbə günü keçiriləcək üçüncü yer uğrunda oyun – yeri gəlmişkən, bu, mənasızdır – nə olursa olsun, İngiltərə bu Dünya Kuboku nu hər böyük turniri bitirdiyi kimi bitirəcək. Bununla demək istəyirəm ki, onlar məyusluqla geriyə baxacaqlar və növbəti dəfə hər şeyin fərqli olacağı ümidi ilə irəliyə baxacaqlar. Tuçel də buna inanmalıdır, çünki Avro 2028 -in böyük hissəsi evdə keçiriləcək və biz 2021-ci ildə sonuncu dəfə oyunlara ev sahibliyi edəndə nə qədər yaxınlaşdığımızı gördük, finala çıxdıq – iki il əvvəl etdiyimiz kimi. Yenə də, şöhrət xəyalları qururam. Bu, nəhayət hədəfə çatana qədər dəyişməyəcək – və əmin olduğumuz tək şey yenidən cəhd etmək üçün geri qayıdacağımızdır. Alan Şirer BBC Sport -dan Kris Bevan la danışırdı.