Hökumətin maliyyə siyasəti ilə bağlı qərar qəbul edərkən, hər hansı bir ölkənin, o cümlədən Böyük Britaniyanın da, məhdud resurslara malik olduğunu xatırlamaq vacibdir. “Pulsuz maliyyə naharı” ideyası, yəni xərclərin heç bir nəticəsi olmadan artırıla biləcəyi düşüncəsi, reallıqdan uzaqdır. Hər bir dövlət xərci , ya vergilərin artırılması, ya da dövlət borcunun yüksəldilməsi ilə maliyyələşdirilməlidir. Bu, büdcə intizamının əsasını təşkil edir və hər hansı bir siyasi liderin, o cümlədən Burnhamın da, nəzərə almalı olduğu fundamental prinsipdir. İqtisadiyyatda hər bir qərarın alternativ dəyəri var. Bir sahəyə yönəldilən vəsaitlər başqa bir sahədən götürülmüş olur. Bu səbəbdən, hökumətlər prioritetləri müəyyənləşdirmək və məhdud resursları ən səmərəli şəkildə bölüşdürmək məcburiyyətindədirlər. Bu proses, tez-tez çətin və populyar olmayan seçimləri tələb edir, lakin uzunmüddətli iqtisadi sabitlik üçün zəruridir. Hər hansı bir maliyyə siyasəti , ölkənin gələcək nəsillər üçün də davamlı olmasını təmin etməlidir. Bu kontekstdə, Burnhamın qarşısında duran əsas vəzifə, populist vədələrdən qaçaraq, ölkənin real maliyyə imkanlarını dərk etməkdir. Hər hansı bir yeni layihə və ya xərc təklifi, onun büdcəyə təsiri və maliyyə mənbəyi baxımından diqqətlə qiymətləndirilməlidir. Yalnız bu yolla, hökumət həm cari ehtiyacları qarşılaya, həm də gələcək üçün möhkəm bir iqtisadi təməl yarada bilər. Əks halda, maliyyə intizamsızlığı uzunmüddətli dövrdə ciddi problemlərə yol aça bilər.