[P1] 60% səhm, 40% istiqraz portfeli onilliklər boyu balanslaşdırılmış investorlar üçün standart çərçivə kimi xidmət etmişdir. Bu, səhmlərin və istiqrazların mənfi korrelyasiyanı qoruyacağı – yəni səhmlər düşəndə istiqrazların qalxacağı, bununla da portfelə dayaq verərək dəyişkənliyi azaldacağı fərziyyəsinə əsaslanırdı. Bu fərziyyə 1980-ci illərdən 2010-cu illərin əksər hissəsinə qədər kifayət qədər yaxşı işlədi. Lakin 2022-ci il mühiti – inflyasiyanın artması və Federal Ehtiyat Sisteminin faiz dərəcələrini aqressiv şəkildə artırması nəticəsində həm səhmlərin , həm də istiqrazların eyni vaxtda kəskin şəkildə düşdüyü dövr – korrelyasiya rejiminin sabit olmadığını və makroiqtisadi fonla dəyişə biləcəyini nümayiş etdirdi.