Yaxın Şərqdəki gərginlik fonunda, neft tankerləri, xüsusilə də supertankerlər, regiondan neft daşımaq üçün yeni və ya təkmilləşdirilmiş taktikalara əl atırlar. Bu gəmilər, Hörmüz boğazı və Bab əl-Məndəb boğazı kimi strateji su yollarından keçərkən öz izləmə sistemlərini daha uzun müddətə söndürərək, yəni “qaranlığa gedərək” hərəkət edirlər. Bu yanaşma, əvvəllər İranla müharibənin ilkin mərhələlərində istifadə olunan və təkmilləşdirilən bir strategiyanın davamıdır. Məqsəd, gəmilərin yerini müəyyən etməyi çətinləşdirmək və beləliklə, potensial təhlükələrdən yayınmaqdır. Bu taktikanın geniş yayılması, regionda dəniz təhlükəsizliyi ilə bağlı artan narahatlıqları əks etdirir. Hörmüz boğazı, dünya neft təchizatının əhəmiyyətli bir hissəsinin keçdiyi kritik bir nöqtədir və burada baş verən hər hansı bir pozuntu qlobal enerji bazarlarına ciddi təsir göstərə bilər. Bab əl-Məndəb boğazı da Qırmızı dənizi Ədən körfəzi ilə birləşdirən vacib bir keçiddir. Tankerlərin bu cür hərəkətləri, gəmiçilik şirkətlərinin riskləri minimuma endirmək üçün atdığı addımlardan biridir. “Qaranlığa getmək” termini, gəmilərin Avtomatik Tanıma Sistemi (AIS) transponderlərini söndürməsi deməkdir. Bu sistemlər, gəmilərin mövqeyini, sürətini və istiqamətini digər gəmilərə və sahil nəzarət mərkəzlərinə ötürür. Onların söndürülməsi, gəmilərin peyk izləmə sistemləri və ya digər radarlar tərəfindən aşkarlanmasını çətinləşdirir. Bu, sığorta xərclərinin artmasına və neft qiymətlərində potensial dalğalanmalara səbəb ola biləcək bir vəziyyətdir, çünki təchizat zəncirindəki qeyri-müəyyənlik artır. Bu cür hərəkətlər, geosiyasi gərginliyin qlobal ticarətə və enerji daşımalarına birbaşa təsirinin bariz nümunəsidir. Tankerlərin bu taktikalara əl atması, regionda dəniz nəqliyyatının nə dərəcədə həssas olduğunu və neft ixracatçılarının və idxalatçılarının qarşılaşdığı çətinlikləri göstərir. Bu vəziyyət, beynəlxalq dəniz hüququ və təhlükəsizlik protokolları baxımından da müəyyən suallar doğurur.