Bu yaxınlarda İspaniyanın Şimali Afrika anklavı olan Seutaya daxil olan yüzlərlə miqrant bazar günü məşhur şəhər çimərliyində etiraz aksiyası keçirərək, İspaniya hakimiyyətindən onları Mərakeşə geri göndərmək əvəzinə sığınacaq vermələrini tələb edib. Onlar iki həftə əvvəl 72,000-dən çox insanın təxminən 80,000 əhalisi olan kiçik əraziyə axın etdiyi kütləvi sərhəd keçidindən sonra Seutada qalan təxminən 5,000-8,000 nəfər arasındadır. Əksəriyyəti sonrakı günlərdə könüllü olaraq geri qayıdıb. Şəhərin resursları tükəndiyi üçün miqrantların əksəriyyəti El Trampolin çimərliyində və ya şəhərin kənarında qeyri-sabit şəraitdə yaşayaraq kontinental Avropaya səyahət etmək şansı gözləyirdilər. Mərakeşin Tetuan şəhərindən olan Ayoub Elarroud deyib: “Dənizin yanında, soyuqda və pis qoxularla yatırıq. Çox əziyyət çəkirik”, – əlavə edib ki, polis miqrantların şəhər mərkəzinə getməsinə mane olur. Etirazçılar İspaniya bayraqları və üzərində “Biz Mərakeşə qayıtmaq istəmirik” və “Biz də insanıq” yazılan pankartlar tutaraq “Yorulduq” və ya “Bizə həll lazımdır” kimi şüarlar səsləndiriblər. Onların arxasındakı qayalı sahillərdə bəzi miqrantlar paltarlarını yuyur, digərləri isə əldəqayırma bambuk çubuqlarla balıq tuturdular. Bu həftənin əvvəlində Daxili İşlər Naziri Fernando Grande-Marlaska bildirib ki, qeyri-qanuni yolla daxil olan miqrantlara anklavda qalmağa, İspaniya materikinə səyahət etməyə və ya hüquqi status almağa icazə verilməyəcək, yalnız həddindən artıq həssaslıqla bağlı nadir hallar istisna olmaqla. Seuta tibb şurasının rəhbəri Enrique Roviralta Onda Cero radiosuna bildirib ki, şəhərin məhdud səhiyyə işçiləri tükənib və mərkəzi hökumətin ləng reaksiyasını tənqid edib. Roviralta əlavə edib ki, yoluxucu ishal və qoturluq kimi xəstəliklər yayılır, burun sınıqları və ya bıçaq yaraları kimi zorakılıqla bağlı xəsarətlər artır. Bazar günü Səhiyyə Naziri Monica Garcia yerli səhiyyə xidmətlərinin “çökdüyü” iddialarını rədd edib, lakin onların təzyiq altında olduğunu etiraf edib. O, Seutada jurnalistlərə deyib: “Miqrasiyanı xəstəliklə əlaqələndirmək ədalətsiz və ksenofobiyadır”, – əlavə edib ki, miqrantlar üçün epidemiya riskinin orta, sakinlər üçün isə aşağı olduğunu bildirib. Reutersə müsahibə verən Mərakeşli miqrantların əksəriyyəti, bir çoxunun yüksək ixtisaslara malik olmasına baxmayaraq, ölkələrindəki pis iş şəraitinin onları bu addımı atmağa sövq etdiyini bildirib. Fesdən olan 39 yaşlı avtomatlaşdırma mütəxəssisi Mohammed Ouanzar deyib ki, orta aylıq 3,000 dirhəm (324 dollar) maaş ev almaq və ya ailə qurmaq üçün ona imkan vermir. O deyib: “ İspaniya torpağına çatdıqda, yenidən doğulduğumu hiss etdim. Qayıtmaqdansa ölməyi üstün tuturam.” 25 yaşlı Hicham Chikir deyib ki, insanların əksəriyyəti Avropada işləməyə can atır. O əlavə edib: “Əgər kimsə pisdirsə, polis onları geri göndərə bilər.” Nigeriyanın şimal-şərqindəki münaqişə bölgəsindən qaçan 30 yaşlı elektrikçi Emmanuel deyib ki, uşaqlarının qaçırılma qorxusu ilə məktəbə getməyi dayandırması səbəbindən Niger, Əlcəzair və Mərakeş üzərindən dörd aylıq təhlükəli səyahətə çıxmağa qərar verib. O deyib: “Mən onlar üçün daha yaxşı həyat uğrunda mübarizə aparıram”, – əlavə edib ki, ona təklif olunan hər hansı bir işi qəbul edəcək. 34 yaşlı Mohammad Ismail Hossain 2024-cü il kütləvi üsyanından sonra iki ildən çox əvvəl Banqladeşi tərk edib. O, Hindistan, Pakistan, İraq, Suriya, Misir, Liviya və Əlcəzairi – əsasən piyada – keçib və səhrada bir çox yoldaşının susuzluqdan öldüyünü görüb. Seneqalın cənubundan olan Ousmane deyib ki, cinsi oriyentasiyasına görə təqiblərə məruz qaldığı üçün sığınacaq axtarır, lakin əlaqə saxladığı yerli QHT-lərdən hələ cavab almayıb. O deyib: “Ən pis şey bütün günü heç bir iş görmədən, daim e-poçtlarımı yoxlayaraq gözləməkdir.”