Bharti Airtel də daxil olmaqla telekommunikasiya şirkətlərinə böyük bir güzəşt verərək, Hindistan Ali Məhkəməsi çərşənbə günü Mərkəzi Mallar və Xidmətlər Vergisi Departamenti nin keçən ilki qərarına yenidən baxılması tələbini rədd etdi. Həmin qərarda telekommunikasiya qüllələrinin daşınar əmlak kimi qiymətləndirildiyi və buna görə də gəlir vergisi qanunlarına əsasən giriş vergisi krediti (ITC) üçün uyğun olduğu bildirilmişdi. Hakim Vikram Nath və Hakim Prasanna B. Varale dən ibarət heyət departamentin yenidən baxış ərizəsini rədd edərkən dedi: “Biz yenidən baxış ərizələrini, eləcə də orada göstərilən əsasları diqqətlə nəzərdən keçirdik... İddia olunan əsaslar işığında mübahisəli qərarı araşdırdıqdan sonra, hesab edirik ki, mübahisəli qərarda onun yenidən nəzərdən keçirilməsinə haqq qazandıracaq heç bir səhv yoxdur. Nəticə etibarı ilə, yenidən baxış ərizələrində heç bir əsas görmürük. Yenidən baxış ərizələri buna uyğun olaraq rədd ediləcəkdir.” Hüquq ekspertləri ET -yə bildiriblər ki, bu, sektor və sabit infrastruktura böyük sərmayə qoyan digər sənayelər üçün xoş bir rahatlıqdır, qanuni biznes girişlərinin kreditdən bloklanmaması prinsipini gücləndirir. Ali Məhkəmə keçən il avqustun 8-də Dehli Ali Məhkəməsi nin 2024-cü il dekabrın 12-də Bharti Airtel və Indus Tower -in lehinə verdiyi qərarı təsdiqləmişdi. Həmin qərarda telekommunikasiya qüllələrinin zavod və maşınların əhatə dairəsinə düşdüyü və Mərkəzi Mallar və Xidmətlər Vergisi Qanunu, 2017 -nin 17(5)(d) bölməsinin əhatə dairəsinə düşmədiyi, buna görə də ITC üçün uyğun olduğu bildirilmişdi. Ali məhkəmə həmçinin departamentin Bharti Airtel və Indus Towers -ə verilmiş tələb və izahat bildirişlərinin ləğvini təsdiqləmişdi. Hakim Pankaj Mithal və Hakim Prasanna B Varale dən ibarət heyət keçən il mobil qüllələrin “daşınmaz əmlak” olmaqdan çıxması ilə bağlı GST -dən əvvəlki mövqeyi təsdiqləyərək, Gəlir İdarəsi nin xidmət vergisi rejimi ilə GST çərçivəsi arasında belə infrastrukturun müalicəsində fərq qoymaq mövqeyini qəbul etməkdən imtina etmiş, bunun “saçqıran” şərhlərə icazə verməyəcəyini bildirmişdi. Departament mobil qüllələri daşınmaz əmlak kimi xarakterizə etməkdən imtina edən Ali Məhkəmə qərarına etiraz etmişdi, beləliklə, belə passiv infrastrukturun qurulması üçün istifadə olunan girişlər və giriş xidmətləri üzrə ITC -ni təmin etmişdi. O, CGST Qanunu nun 17(5) bölməsinin sonunda verilən izahatın telekommunikasiya qüllələrini xüsusi olaraq zavod və maşınlardan istisna etdiyini bildirmişdi. Telekommunikasiya şirkətlərinin mövqeyi ondan ibarət idi ki, telekommunikasiya qüllələri telekommunikasiyada istifadə olunan əsas avadanlıqların daşınar elementləridir, onlar yerində sökülə bilər və buna görə də hərəkət etdirilə bilər. Onlar bildirmişdilər ki, yalnız telekommunikasiya qüllələrinin yerləşdirildiyi beton konstruksiya həmin avadanlığın daşınmaz elementi kimi qəbul edilə bilər, polad və ya metal konstruksiyalar isə digər yerlərə köçürülə bilər. Onlar əlavə etmişdilər ki, bu qüllələrin quraşdırılmasının daşınmaz bir strukturun qurulmasına səbəb olması fərziyyəsi yanlışdır. Ali Məhkəmə departamentin qüllələrin daşınmaz əmlak kimi təsnif edilməli olduğu mövqeyinə əsaslanaraq giriş vergisi kreditinin rədd edilməsinin tamamilə əsassız olduğunu bildirmişdi. O, telekommunikasiya qüllələrinin zavod və maşınlardan xüsusi olaraq istisna edilməsinin, qanunun telekommunikasiya qüllələrini daşınmaz əmlak kimi nəzərdə tutduğu və ya təsəvvür etdiyi qənaətinə gəlməyəcəyini qərara aldı. “Telekommunikasiya qüllələri hər halda 17(5) bölməsinin (d) bəndinin əhatə dairəsinə düşmək üçün ilkin şərt olaraq daşınmaz əmlak kimi qiymətləndirilməlidir. Onların 'zavod və maşınlar' ifadəsindən istisna edilməsi, onların daşınmaz əşyalar təşkil etməsi ilə eyni zamanda qəbul edilməsinə səbəb olmazdı,” Ali Məhkəmə bildirmişdi.