Powys kənd qraflığındakı kiçik bir Uels fermasında kilolarla balqabaq, xiyar, pomidor və salat yarpaqları yetişib yığılmağa hazırdır. Tilly Gomersall tərəfindən yığılan məhsul, bütün Uels və İngiltərə nin əksər hissəsini vuran rekord istilik dalğaları və quraqlıqla müşayiət olunan çətin əkin mövsümündən sonra təkcə təsirli deyil, həm də 18 ay əvvəl ərazinin əkilməmiş otlaq sahəsi olduğunu nəzərə alsaq, daha da diqqətəlayiqdir. Gomersall deyir: “İndiyə qədər torpağı öz gücümlə çevirirdim. İki təkərli traktorumuz var, lakin onu bədəninizlə xeyli hərəkət etdirməli olursunuz və biz otlaqdan əkinçilik edirik, buna görə də bu, həqiqətən çətin işdir.” Newtown yaxınlığındakı Wern ferması, gənc əkinçiləri yaxınlıqdakı qəsəbə və şəhərlərə təzə məhsul tədarük etməyə təşviq etmək və milli ərzaq tədarükünə artan risklər fonunda daxili istehsalı artırmaq üçün bir sxemin bir hissəsidir. 15 hektarlıq (36 akr) ərazi üç sahəyə bölünür, hər birində əkinçilərin yaşadığı bir tətil kotteci, eləcə də anbar və dizel generatoru daxil olmaqla ümumi obyektlər var ki, fermadakı günəş panelləri tərəfindən təmin edilməyən hər hansı bir enerjini ödəsin. Gomersall ın ferması, Cân y Pridd ( Uels dilində Torpağın Nəğməsi deməkdir), ümumilikdə 4,9 hektardır, lakin o, hazırda yalnız yarım hektarda, o cümlədən polietilen tunellərdə əkinçilik edir və deyir ki, “miqyasına görə çox böyük həcmdə məhsul istehsal edir”. O və iki qonşusu artıq tərəvəz qutusu abunə xidməti və bazarlar vasitəsilə yerli icmanı təzə meyvə və tərəvəzlə təmin edirlər. İyulun sonunda onlar Birmingem şəhər şurasına da təzə məhsul tədarük etməyə başladılar, burada məhsullar tətil klublarına paylanır və aztəminatlı uşaqlara bəlkə də ilk dəfə evdə yetişdirilmiş tərəvəzlərin dadını verir. Wern ferma layihəsi, evdə yetişdirilən məhsulların səviyyəsini artırmaq və Böyük Britaniya nın ərzaq təhlükəsizliyini həll etmək üçün çalışan Our Food Trust xeyriyyə təşkilatı tərəfindən başladılıb. Böyük Britaniya ərzağının təxminən 40%-i üçün idxaldan asılıdır və böyük qərbi Avropa ölkələri arasında ən aşağı ərzaq özünü təmin etmə nisbətlərindən birinə malikdir, bu da onu iqlim böhranı və ya geosiyasi gərginliklər və kiberhücumlar daxil olmaqla digər risklərin səbəb olduğu tədarük şoklarına məruz qoyur. Xeyriyyə təşkilatının məlumatına görə, Uels də torpağın yalnız 0,2%-i bağçılıq üçün istifadə olunur ki, bu da genişlənmə üçün böyük imkanlar yaradır. Xeyriyyə təşkilatının birgə icraçı direktoru Duncan Fisher deyir: “Biz regional və yerli bazar, eləcə də şəhərlərimiz üçün daha çox ərzaq istehsal etməliyik.” Fisher deyir ki, bunu etməyin bir yolu, əkinçiliklə məşğul olmaq istəyən, lakin tez-tez torpaq və uyğun ev kirayə götürmək və ya almaq üçün qiymətlərin yüksək olduğunu görən gənclər üçün maneələri aradan qaldırmaqdır. O deyir: “Ərzaq yetişdirmək üçün torpaq tapa bilməyən çoxlu yaxşı təlim keçmiş və bacarıqlı əkinçilər var. Buradakı torpağın qiyməti bazar tərəfindən, onu əkməyəcək insanlar tərəfindən müəyyən edilir.” Xeyriyyə təşkilatı Gomersall a böyüdüyü yerdən cəmi 10 mil aralıda bir ferma qurmaq və xəyalını gerçəkləşdirmək şansı verib, qonşusu Lydia Dibben isə “bu fürsətdən çox təsirləndiyini” deyir. 28 yaşlı Dibben deyir: “Kiçik miqyaslı tərəvəz istehsalı üçün böyük bir sahə olan yeddi akr torpaq, sərfəli kirayə haqqı olan bir ev və ümumi infrastrukturla təklif olunması heyrətamiz idi.” O və partnyoru Charlie James öz sahələrini Tir a Nant (Torpaq və Çay) adlandırıblar. Our Food layihə üzərində torpaq sahibi, Powys qraflıq şurası ilə işləyib, sahə üçün 95 illik icarə müqaviləsi və qraflığın kənd təsərrüfatı müəssisələri üçün planlaşdırma təlimatlarında dəyişikliklər təmin edərək, əkinçilərə işlədikləri torpaqda ev sahibi olmağa imkan verib. Şura rəhbəri Jake Berriman deyir ki, “planlaşdırmanın bir maneə olduğu qənaəti var idi və biz bu maneəni aradan qaldırmaq istəyirdik”. O deyir ki, yerli əhalinin ekstremal hava şəraiti ilə bağlı narahatlıqları da hakimiyyəti bu işə cəlb etməyə təşviq edib. O deyir: “Biz əsl narahatlıq görməyə başlayırıq. Daşqından quraqlığa, oradan da yanğına keçmişik.” Xeyriyyə təşkilatı həmçinin fermerlərin Birmingem ə məhsul tədarük etməsi üçün müqaviləni müzakirə edib ki, bunun da iki məqsədi var: əkinçilərə ayağa qalxdıqları müddətdə bəzi məhsullar üçün zəmanətli alıcı vermək, eyni zamanda qidalı və davamlı istehsal olunmuş meyvə və tərəvəzlərin aztəminatlı ərazilərə çatmasını təmin etmək. Fermerlərin tərəvəz qutusu abunə xidməti üçün 35 müştərisi var, həmçinin yerli topdansatışçıya və regional bazarlara satış edirlər. Onlar icmaları üçün əkinçiliyin vacibliyini vurğulasalar da, bunun hazırda öz bizneslərini davam etdirəcəyinə inanmırlar. Dibben deyir: “Yaşayış xərclərinin böhranı səbəbindən, istehsal etdiyimiz tərəvəzləri ala biləcək insanların sayı məhduddur və biz yerli olaraq sata biləcəyimizdən daha çox məhsul yetişdiririk,” və əlavə edir ki, Birmingem ə “həftədə yüz kilo balqabaq sata bilmək həqiqətən heyrətamiz idi”. Gomersall fermerlərin bir neçə qısa həftə ərzində şəhərə tədarük etdiyi məhsulların siyahısını sadalayır, o cümlədən “bir neçə vanna dolusu” salat yarpağı, 28 kq yaşıl soğan və 18 kq fransız lobyası. Wern fermasının üstündəki yumşaq təpələr Böyük Britaniya nın ikinci ən böyük şəhərinin şəhər yayılmasından bir dünya uzaqda hiss olunur, baxmayaraq ki, Shropshire təpələrinin digər tərəfində cəmi 70 mil məsafədədir. City St George’s, London Universiteti nin qida siyasəti üzrə fəxri professoru Tim Lang kimi qida ekspertlərinin fikrincə, Böyük Britaniya və xüsusilə onun ən böyük şəhərləri beynəlxalq tədarük zəncirlərindən və böyük pərakəndə satıcılar tərəfindən satılan idxal ərzaqdan çox asılı vəziyyətə düşüb. Bu çətinlik Birmingem şurası və Sarah Newton un rəhbərlik etdiyi qida sistemi komandası tərəfindən tanınır. O deyir: “ Birmingem şəhər əraziləri ilə əhatə olunmuş bir şəhər ərazisidir. Əgər 1,2 milyon insanı qidalandıracaqsınızsa, tədarük zəncirləri məsələnin əsasını təşkil edir və biz onları gücləndirməliyik.” Wern fermasında yetişdirilən məhsullar şəhərin tətil fəaliyyətləri və qida proqramına göndərilir ki, bu da aztəminatlı ailələrdən olan uşaqlar üçün milli sxemin bir hissəsidir. Bu yay tətil klublarında iştirak edən təxminən 1000 uşaq Powys dən gələn tərəvəzlərlə dolu qutular aldı ki, onları təzə yeyə və ya fəaliyyətlərin bir hissəsi kimi bişirə bilərdilər. Newton əlavə edir: “Müxtəlif tərəvəzlərlə tanış olmayan uşaqlar var. Əgər heç vaxt yeni qidaları sınamaq imkanınız olmayıbsa, buna öyrəşmək üçün 10-15 dəfə dadmaq lazımdır.” O deyir ki, Powys sxemi qəsdən kiçik miqyaslıdır, hər həftə Uels dən Birmingem ə bir furqon məhsul gedir. Məqsəd, ərzaq əkinçiləri ilə şəhər sakinləri arasında birbaşa əlaqənin işləyə biləcəyini sübut etməkdir. Newton deyir: “Bu, bütün tədarük zəncirini kiçik miqyasda birləşdirir, yoldakı bütün maneələri və asanlaşdırıcıları nəzərdən keçirir.” “Əgər hədəf qidaları yeməli olduğumuza dair koordinasiyalı, milli bir yanaşmamız olsaydı, tələb və təklifi milli səviyyədə uyğunlaşdıra bilərdik və sonra miqyas iqtisadiyyatlarında əhəmiyyətli bir dəyişiklik əldə edərdik.” Qida sistemlərinin yenidən qurulmasına bu cür milli yanaşma digər ölkələrdə artıq davam edir: Fransa hökuməti 2014-cü ildə yerli istehsalı ictimai sağlamlıq prioritetləri ilə əlaqələndirmək üçün projets alimentaires territoriaux (ərazi qida layihələri) tətbiq etdi. Wern fermasında isə əkinçilər ərazini daha da inkişaf etdirdikcə əkin sahələrini necə genişləndirəcəklərini planlaşdırırlar. Gomersall deyir: “ Birmingem layihəsinin sevindirici tərəfi odur ki, biz uşaqların onu yeyəcəyini və əsl qidanın ləzzətlərindən zövq alacağını bilərək məhsul yığmaqdan həqiqətən zövq alırıq.”