İllər əvvəl xəstələrimdən biri idman edərkən dizini zədələmişdi. O, fiziki terapiyanı tamamladı, aktiv qaldı, hər şeyi düzgün etdi. Buna baxmayaraq, ağrı, sərtlik və qığırdaq itkisinə səbəb olan oynaq xəstəliyi olan osteoartrit onu tapdı. O, niyə osteoartritini erkən diaqnoz edə bildiyimizi, lakin onu yavaşlada bilmədiyimizi başa düşə bilmirdi. Mən karyeramı bu cür xəstələrə kömək etməyə həsr etmişəm: səyahətlərlə dolu təqaüd həyatı xəyal edən, indi isə hər gəzintisini parkinq və pilləkənlərə görə planlaşdıran bir nənə . 50-li yaşlarında olan, diz protezi üçün çox gənc olduğu deyilən, bütün günü ayaq üstə işləyərkən pisləşən ağrı ilə mübarizə aparmaq məcburiyyətində qalan bir xəstə . Osteoartrit 33 milyon amerikalıya və dünya üzrə 500 milyondan çox insana təsir edir, ABŞ-a tibbi xidmət və itirilmiş məhsuldarlıq səbəbindən illik təxminən 136 milyard dollar a başa gəlir. Əhali yaşlandıqca, bu zərər artacaq: ABŞ-da illik diz protezi əməliyyatlarının sayı bu gün 700.000-dən 2030-cu ilə qədər 1,3 milyona qədər yüksələcəyi proqnozlaşdırılır. Bu, qarşısı alına bilən bir əziyyətdir. Bizim əsas məqsədimiz oynaqları dəyişdirmək deyil, onları qorumaq olmalıdır. Yaxşı xəbər budur ki, tədqiqatçılar bir vaxtlar qeyri-mümkün sayılanı edən müalicələr hazırlayırlar: qığırdağı bərpa etmək , dizin təbii sağalma qabiliyyətini artırmaq və qığırdaq dağılmasının qarşısını almaq. Federal hökumətin Sağlamlıq üçün Qabaqcıl Tədqiqat Layihələri Agentliyi , Osteoartritdə Toxuma Regenerasiyası üçün Yeni İnnovasiyalar adlı bu məqsədə həsr olunmuş bir proqramı maliyyələşdirir. Bizdə elm və maliyyə var. Çatışmayan isə bu müalicələrin işləyib-işləmədiyini qiymətləndirən tənzimləyici sistemdir. Bir çox ümidverici osteoartrit müalicəsi , vəziyyətin yavaş inkişaf etməsi və qeyri-müəyyən olması səbəbindən dayandırılıb. Bir müalicənin gedişatı dəyişdirib-dəyişdirmədiyini bilmək illər çəkə bilər. Tənzimləyicilər uzun müddət uğuru ölçmək üçün iki vasitəyə güvəniblər: ağrı skorları və kimin nəticədə oynaq protezinə ehtiyac duyduğunu görmək. Hər ikisi də çox subyektiv və yavaşdır, buna görə də yeni dərmanlar klinik sınaqlarda həmişə effektiv olmadığı üçün deyil, lakin...