Son vaxtlar Kuba paytaxtında isti bir günorta, Havana Körfəzi Tuneli nin girişində onlarla velosipedçi, skuterçi və elektrik motosikletçisi səliqəli bir cərgədə toplaşmışdı. Onlar insanları – və onların nəqliyyat vasitələrini – Köhnə Havana nı adanın şərq tərəfi ilə birləşdirən sualtı tuneldən keçirmək üçün xüsusi olaraq hazırlanmış Ciclobús u gözləyirdilər. Dizel mühərrikli avtobus təxminən 60 sərnişini və onların nəqliyyat vasitələrini yerləşdirə bilir, gündə 2000-dən çox insanı daşımaq üçün kifayət qədər səfərlər edir. Onun ön oturacaq hissəsi var, lakin metal çərçivəsinin yarısı yük üçün açıq bir bölmədir. Sərnişinlər xüsusi bir rampadan daxil olur və səyahət müddətində nəqliyyat vasitələri ilə birlikdə qalır, tarazlığı qorumaq üçün divara quraşdırılmış tutacaqlardan yapışırlar. Velosipedlərə, motosikletlərə və skuterlərə tuneldə icazə verilmir. Ciclobús yeni olmasa da, Kuba onilliklərin ən ağır enerji böhranını yaşadığı bir vaxtda heç vaxt bu qədər populyar – və vacib – olmamışdı. ABŞ Prezidenti Donald Tramp ın yanvar ayında tətbiq etdiyi enerji blokadası ölkəni benzini hər nəqliyyat vasitəsi üçün yalnız 20 litr (5 gallon) ilə məhdudlaşdırmağa məcbur edib. Bu, həftələr, hətta aylar çəkə bilən çətin bir randevu prosesi vasitəsilə həyata keçirilir və ictimai nəqliyyatı dayandırıb. Bu günlərdə Havana küçələri avtomobillərdən demək olar ki, boşdur, lakin minlərlə velosiped və kiçik elektrik motosikletləri ilə doludur ki, bunlar da yeganə hərəkət vasitəsinə çevrilib. Şərqi Havana sakini, Köhnə Havana da işləyən İngrid Quintana tunel avtobusunu gözləyərkən dedi: “Ərimin velosipedi var, ona görə də mən onun yoldaşı kimi gedirəm. Bu, bizim üçün bir seçimdir, çünki ictimai nəqliyyat yoxdur və biz şəxsi taksi ödəməyə gücümüz çatmır, ona görə də Ciclobús dan istifadə edirik.” Ciclobús adanın ən qısa ictimai nəqliyyat marşrutudur, təxminən 15 dəqiqəyə 3 kilometr (1.8 mil) məsafəni qət edir. Köhnə Havana dakı Havana Körfəzi Tuneli yaxınlığında minikdən sonra sərnişinlər sualtı keçidin qaranlığında sarsıntılı bir səyahətə dözürlər. Onlar yüz minlərlə insanın yaşadığı geniş yaşayış zonası olan Şərqi Havana ya çıxırlar. Bunun əksinə olaraq, alternativ quru marşrutu nəhəng körfəzi əhatə etməli, seyrək məskunlaşmış və pis asfaltlanmış sənaye liman sahələrindən keçən 16 kilometrlik (10 mil) bir səyahətdir. Minik haqqı velosiped və ya motosiklet daşımağınızdan asılı olaraq 2-dən 5 Kuba pesosu na (qeyri-rəsmi bazarda ABŞ dolları nın kiçik bir hissəsi) qədər dəyişir. Müqayisə üçün, şərq məhəllələrindən – tuneldən keçən – paylaşılan taksi ilə səyahət 1000 Kuba pesosu na (təxminən 2 dollar ) başa gəlir. Bir Kuba işçisi aylıq 7000 Kuba pesosu (təxminən 14 dollar ) maaş ala bilər. Havana nın dövlət nəqliyyat şirkətinə məxsus olan Ciclobús , 1990-cı illərdə Sovet İttifaqı nın dağılması nəticəsində adanı təcrid edən və o zamankı Prezident Fidel Kastro nu əhali arasında Çin istehsalı velosipedlər paylamağa sövq edən “Xüsusi Dövr” adlanan böhran zamanı ortaya çıxdı. Zamanla, sakinlər müntəzəm avtobuslara və ya paylaşılan taksilərə üz tutduqca xidmət cazibəsini itirdi. Lakin yanacaq çatışmazlığı daha çox Kuba lını gündəlik gediş-gəlişləri üçün velosipedlərə, elektrik üçtəkərlilərə, skuterlərə və motosikletlərə güvənməyə məcbur etdiyi üçün indi yenidən canlanır. 32 yaşlı idman müəllimi Bárbaro Cabral , Ciclobús sərnişinlərlə dolmağa başlayarkən velosipedini bərk-bərk tutaraq dedi: “Əksər işlər digər tərəfdə, şəhərdədir və buna görə də keçmək üçün ondan istifadə etməliyik.”