James Mackintosh un köşə yazısı (“Bessent’s Treasury Play,” Business & Finance, Aug. 20) yüksək gəlirliliyin səbəblərinə diqqət yetirir. Lakin eyni dərəcədə vacib olan odur ki, ABŞ Xəzinədarlığı nın uzunmüddətli istiqraz alışlarını ikiqat artırmaq üçün əsaslandırması qüsurludur. Gəlirlilik əyrisini təhrif etmək üçün keçmişdəki uğursuz cəhdləri (qısa müddətli qiymətli kağızları satarkən uzunmüddətli qiymətli kağızları almaq) bir kənara qoysaq, əsaslandırma yanlışlıqlara əsaslanır. Onun əsas səhvi, müxtəlif risklərə və müddətlərə malik alternativləri təhlil edərkən xərcləri düzəlişlər olmadan müqayisə etməsidir. Qısa müddətli dərəcədən uzunmüddətli layihənin dəyərini qiymətləndirmək üçün istifadə etmək, maliyyə dürüstlüyünün yaxşı qurulmuş pozuntusudur. Bu, risk və ya müddət uyğunsuzluqları üçün düzəlişləri nəzərə almır. Bu texnika əməliyyatın hər iki tərəfinin müddətlərinin (texniki olaraq, müddətlərin uyğunlaşdırılması) uyğunlaşdırılması prinsipini pozur. Cənab Mackintosh un təklif etdiyi kimi, tələb olunan ardıcıl qısa müddətli borclanma o deməkdir ki, cari qısa müddətli dərəcələri uzunmüddətli dərəcələrlə müqayisə etmək etibarsız xərc müqayisəsidir. Hətta bu dərəcə hazırda daha aşağı olsa belə, qısa müddətli maliyyələşdirmədən istifadə etməklə vergiödəyicilərinin xərclərinin azaldığı qənaətinə gəlmək olmaz. Xəzinədarlıq ın məsuliyyəti kəsirlərin maliyyələşdirilməsinə kömək edən vergiödəyiciləri qarşısındadır. Borc verənlərdən, bir çoxu daha yüksək gəlir əldə etmək üçün müddətin sonuna qədər saxlamağı planlaşdıranlardan, daha yüksək gəlirli qiymətli kağızlar almaq, vergiödəyicilərinin istiqraz sahiblərinin daşımağa hazır olduğu riskləri öz üzərinə götürərkən daha yüksək xərclərə məruz qalmasına səbəb olur. Xəzinədarlıq öz seçicilərini mükafatlandırdığını iddia edərkən onların hüquqlarını pozur. Em. Prof. George Morgan Virginia Tech Blacksburg, Va.