Hazırda investorlar arasında uzunmüddətli dövlət istiqrazlarından imtina tendensiyası müşahidə olunur. Bu, əsasən, faiz dərəcələrinin artması və inflyasiya narahatlıqları ilə əlaqədardır ki, bu da uzunmüddətli borc alətlərinin cəlbediciliyini azaldır. Lakin bu ümumi bazarda, bəzi niş fond menecerləri fərqli bir strategiya tətbiq edirlər. Onlar bazarda ən çox zərər çəkmiş, yəni dəyəri əhəmiyyətli dərəcədə düşmüş uzunmüddətli istiqrazları hədəf alırlar. Bu yanaşma, yüksək riskli qambit kimi qiymətləndirilir, çünki bu cür istiqrazların dəyərinin daha da düşməsi riski mövcuddur. Lakin, bu fond menecerləri, cari aşağı qiymətlərin gələcəkdə kapital qazancı üçün potensial yaratdığına inanırlar. Onlar, bazarda mövcud olan qeyri-səmərəliliklərdən faydalanmağa çalışaraq, digər investorların qaçdığı aktivlərə investisiya edirlər. Bu strategiya, kontrarian investisiya fəlsəfəsinin bariz nümunəsidir. Belə bir strategiya, xüsusilə 50 sentlik uzunmüddətli istiqrazlar kimi ifadə olunan, nominal dəyərinin yarısına qədər düşmüş borc alətlərinə yönəlməyi nəzərdə tutur. Bu, portfel diversifikasiyası və ya uzunmüddətli dəyər axtarışı çərçivəsində həyata keçirilə bilər. Bu cür fondlar, bazarda mövcud olan likvidlik problemlərindən və ya qısamüddətli volatillikdən faydalanaraq, gələcəkdə bu istiqrazların dəyərinin bərpa olunacağına ümid edirlər. Bu, makroiqtisadi proqnozlara və faiz dərəcəsi siyasətinə dair xüsusi bir baxış tələb edir.