İndoneziyada kiçik fermerlər, sənaye tərəfindən yanğınların qarşısını almaq üçün verilən öhdəliklərə baxmayaraq, hələ də duman probleminin mərkəzindədirlər. Bu vəziyyət, xüsusilə kənd təsərrüfatı sektorunda fəaliyyət göstərən kiçik miqyaslı istehsalçılar üçün ciddi iqtisadi təzyiq yaradır. Bölgədəki duman, əsasən kənd təsərrüfatı sahələrinin təmizlənməsi üçün istifadə olunan yanğınlardan qaynaqlanır ki, bu da ətraf mühitə və insan sağlamlığına mənfi təsir göstərir. Sənaye nəhənglərinin davamlılıq öhdəlikləri və korporativ sosial məsuliyyət proqramları mövcud olsa da, bu öhdəliklərin kiçik fermerlər səviyyəsində tam şəkildə tətbiq edilməsi çətinliklərlə üzləşir. Kiçik fermerlər üçün yanğın, torpağı əkin üçün hazırlamağın ən ucuz və ənənəvi üsullarından biri olaraq qalır. Alternativ üsulların, məsələn, mexaniki təmizləmənin ilkin investisiya xərcləri yüksəkdir və bu, məhdud maliyyə resursları olan fermerlər üçün əlçatan deyil. Nəticədə, onlar ənənəvi üsullara müraciət etməyə davam edirlər ki, bu da hər il duman probleminin təkrarlanmasına səbəb olur. Bu vəziyyət, təchizat zənciri boyunca davamlılıq standartlarının tətbiqindəki boşluqları və kiçik istehsalçıların ehtiyaclarının nəzərə alınmasının vacibliyini vurğulayır. Problemin həlli üçün sənaye və hökumət tərəfindən daha effektiv yanaşmalar tələb olunur. Bu, yalnız qadağalar və cəzalar tətbiq etməklə deyil, həm də kiçik fermerlərə alternativ kənd təsərrüfatı üsulları üçün maliyyə dəstəyi və texniki yardım göstərməklə mümkündür. Belə bir yanaşma, həm ətraf mühitin qorunmasına, həm də fermerlərin iqtisadi rifahının yaxşılaşdırılmasına kömək edə bilər. Əks təqdirdə, sənayenin öhdəliklərinə baxmayaraq, duman problemi regional səviyyədə ciddi bir ekoloji və iqtisadi çağırış olaraq qalacaq.