Şəxsi mülkiyyətdən əldə edilən kirayə gəlirinin Hindu Bölünməmiş Ailəsinin (HUF) hesabına köçürülməsi vergi öhdəliyi baxımından mühüm suallar doğurur. Hindistanın Gəlir Vergisi Qanununun 96-cı Bölməsi bu məsələyə aydınlıq gətirir. Qanuna əsasən, əgər bir şəxs mülkə fərdi olaraq sahibdirsə, lakin həmin mülkdən əldə olunan kirayə gəlirini öz HUF-unun bank hesabına köçürürsə, bu gəlir vergi məqsədləri üçün mülkün fərdi sahibinə aid edilir. Bu o deməkdir ki, vergi öhdəliyi mülkiyyətin hüquqi sahibliyinə əsaslanır, gəlirin hansı bank hesabına köçürülməsindən asılı deyil. Bu prinsip, gəlirin birləşdirilməsi (clubbing of income) kimi tanınan vergi qaydalarının bir hissəsidir və əsas məqsədi vergi öhdəliyindən yayınmağın qarşısını almaqdır. Bu qaydanın əsas məntiqi ondan ibarətdir ki, mülkiyyət hüququ vergi ödəyicisini müəyyən edən əsas amildir. Yəni, mülk fərdi şəxsin adına qeydiyyatdan keçibsə, həmin mülkdən əldə olunan istənilən ilkin gəlir (primary income) fərdi şəxsin ümumi gəlirinə daxil edilir və müvafiq olaraq vergiləndirilir. HUF-un hesabına köçürülən kirayə gəliri, fərdi şəxsin vergi bəyannaməsində göstərilməlidir. Bu, vergi orqanlarının vergi bazasının eroziyasının qarşısını almaq və ədalətli vergi yığımını təmin etmək üçün tətbiq etdiyi bir mexanizmdir. Bununla belə, bu qaydanın bir istisnası var. Əgər HUF, fərdi şəxsdən köçürülən kirayə gəlirini sonradan investisiya edərək əlavə gəlir əldə edərsə, bu ikinci dərəcəli gəlir (secondary income) artıq HUF-un öz gəliri hesab olunur və fərdi şəxsin gəliri ilə birləşdirilmir. Məsələn, əgər HUF köçürülən kirayə gəlirini səhmlərə və ya digər maliyyə alətlərinə yatırırsa və bu investisiyalardan dividend gəliri və ya kapital qazancı əldə edirsə, bu gəlirlər HUF-un özünə aid edilir və HUF-un vergi öhdəliyi çərçivəsində vergiləndirilir. Bu, vergi planlaması üçün müəyyən imkanlar yaratsa da, ilkin kirayə gəlirinin vergiləndirilməsi prinsipi dəyişməz qalır. Nəticə etibarilə, şəxsi mülkdən əldə edilən kirayə gəlirinin HUF-a köçürülməsi, vergi öhdəliyini fərdi sahibdən HUF-a keçirmir. Mülkiyyət hüququ vergi ödəyicisini müəyyən edən əsas faktordur. Yalnız HUF-un bu gəliri investisiya edərək əldə etdiyi sonrakı gəlirlər HUF-un özünə aid edilir. Bu qaydaları bilmək, vergi uyğunluğunu təmin etmək və potensial vergi cəzalarından qaçmaq üçün vacibdir.