1919-cu ildə Fransa Birinci Dünya Müharibəsinin dağıdıcı təsirlərindən sonra 1200 kvadrat kilometr ərazini “Qırmızı Zona” (Zone Rouge) elan etdi. Bu ərazi müharibənin ən şiddətli döyüşlərinin şahidi olmuş və nəticədə tamamilə dağılmışdı. Müharibənin bitməsindən bir əsr keçməsinə baxmayaraq, bu zona hələ də yaşayış üçün qadağan olunmuş ərazi olaraq qalır. Bunun əsas səbəbi, torpaqda qalan saysız-hesabsız partlamamış mərmilər və kimyəvi silah qalıqlarıdır ki, bunlar ərazini son dərəcə təhlükəli edir. “Qırmızı Zona”nın elan edilməsi, müharibənin ətraf mühitə və insan sağlamlığına vurduğu uzunmüddətli zərərin bariz nümunəsidir. Bu ərazidə bir çox kənd tamamilə xarabalıqlara çevrilmiş və bu gün də hüquqi olaraq mövcud sayılsa da, heç bir sakini yoxdur. Hökumət bu ərazilərdə hər hansı bir yenidənqurma işlərinə icazə vermir və ərazinin təmizlənməsi prosesi son dərəcə çətin və bahalıdır. Bu, müharibənin iqtisadiyyata və daşınmaz əmlak bazarına vurduğu zərərin uzunmüddətli təsirini göstərir. Zaman keçdikcə təbiət bu ərazini geri almağa başlamış, döyüş meydanları sıx meşələrə çevrilmişdir. Lakin bu təbii bərpa prosesi, yeraltı təhlükələri aradan qaldırmır. Torpağın dərinliklərində hələ də zəhərli maddələr və partlayıcı qurğular qalmaqdadır. Bu vəziyyət, müharibələrin yalnız insan itkiləri ilə deyil, həm də ətraf mühitə və gələcək nəsillərə miras qoyduğu ekoloji fəlakətlərlə də yadda qaldığını bir daha sübut edir. “Qırmızı Zona” bu gün də müharibənin mirası və onun uzunmüddətli təsirlərinin canlı bir xatırlatıcısıdır.