Hazırda kredit bazarı nda diqqətəlayiq bir tendensiya müşahidə olunur: investorlar uzunmüddətli istiqrazlara böyük maraq göstərsələr də, şirkətlər bu növ borc alətlərini satmaqda tərəddüd edirlər. Bu vəziyyət, kapital bazarları nda tələb və təklif arasında yaranan uyğunsuzluğu əks etdirir. İnvestorlar, xüsusilə də institusional investorlar , portfellərini sabitləşdirmək və gələcək faiz dərəcəsi dəyişikliklərindən qorunmaq üçün daha uzun müddətli öhdəliklər axtarırlar. Bu cür istiqrazlar onlara daha proqnozlaşdırıla bilən gəlir axınları təmin edə bilər. Şirkətlərin uzunmüddətli istiqrazları satmaqdan çəkinməsinin müxtəlif səbəbləri ola bilər. Mövcud bazar şəraiti , o cümlədən faiz dərəcələri nin potensial dəyişkənliyi, şirkətləri daha qısa müddətli borclanmaya yönəldə bilər. Onlar gələcəkdə daha əlverişli borclanma xərcləri əldə edə biləcəklərinə ümid edərək, uzunmüddətli öhdəliklərdən qaçırlar. Bu strategiya, şirkətlərin likvidlik lərini idarə etmək və kapital strukturu nu optimallaşdırmaq cəhdlərinin bir hissəsi ola bilər. Bu ziddiyyətli vəziyyət, istiqraz bazarı nda gərginlik yaradır və həm investorlar, həm də emitentlər üçün müəyyən çətinliklər doğurur. İnvestorlar arzuladıqları investisiya məhsulları na çıxışda məhdudiyyətlərlə üzləşərkən, şirkətlər də kapital toplama strategiyalarını yenidən nəzərdən keçirməli olurlar. Bu dinamika, makroiqtisadi göstəricilər və mərkəzi bank siyasətləri nin korporativ maliyyə qərarlarına necə təsir etdiyini bir daha nümayiş etdirir. Nəticədə, kredit həftəliyi bu tendensiyanın davam edib-etməyəcəyini və bazar iştirakçıları nın buna necə uyğunlaşacağını izləməyə davam edəcək.