1992-ci ildə Şimali Sakit Okeanda baş verən qeyri-adi bir hadisə, dəniz elmləri üçün gözlənilməz bir fürsət yaratdı. Bir konteyner gəmisi 28,800 ədəd batmayan plastik vanna oyuncağını itirdi. Bu oyuncaqlar, o cümlədən sarı ördəklər, qırmızı qunduzlar, yaşıl qurbağalar və mavi tısbağalar, okean sularına səpələnərək, sonrakı illərdə okean cərəyanlarının izlənməsi üçün təbii markerlərə çevrildi. Bu hadisə, dəniz tullantılarının hərəkətini və qlobal okean sistemlərinin necə işlədiyini anlamaq üçün misilsiz bir təcrübə təmin etdi. Oyuncaqların gözlənilməz səyahəti tədqiqatçılara, xüsusilə də okeanoqraf Cozef Kurta, okeanların 'görünməz şose yollarını' kəşf etməkdə kömək etdi. Bəzi oyuncaqlar Alyaskaya çatdı, digərləri isə Arktika vasitəsilə Atlantik okeanına və Avropaya, hətta Şotlandiyaya qədər səyahət etmiş ola bilər. Bu, üzən obyektlərin uzun məsafələrə necə yayıldığını və dəniz ekosistemlərinə necə təsir etdiyini öyrənmək üçün əhəmiyyətli məlumatlar verdi. Hadisə, okeanologiya sahəsində yeni araşdırmaların aparılmasına təkan verdi. Bu hadisə, həmçinin dəniz nəqliyyatının potensial risklərini və ətraf mühitə təsirini bir daha gündəmə gətirdi. İtirilmiş oyuncaqlar, sadəcə bir itki olmaqdan çıxaraq, elmi tədqiqatlar üçün dəyərli bir vasitəyə çevrildi. Onların səyahəti, ixtisaslaşmış modelləşdirmə və peyk izləmə sistemləri olmadan belə, okean axınlarının mürəkkəb dinamikasını anlamağa imkan verdi. Bu hadisə, dəniz elmləri tarixində unudulmaz bir səhifə açdı və qlobal iqlim dəyişikliyinin okeanlara təsirini öyrənmək üçün də dolayısı ilə faydalı oldu.