ABŞ-ın 10 illik Xəzinədarlıq istiqrazının gəlirliliyi son dövrlərdə əhəmiyyətli bir sıçrayış edərək 19 ilin ən yüksək səviyyəsi olan 5.15%-i ötüb. Bu göstərici, istiqraz bazarları üçün mühüm bir meyar olmaqla yanaşı, həm də daha geniş maliyyə bazarları üçün əsas bir indikator hesab olunur. Gəlirliliyin bu səviyyəyə yüksəlməsi, investorların gələcək inflyasiya gözləntiləri və Federal Ehtiyat Sisteminin (FED) pul siyasəti ilə bağlı narahatlıqlarını əks etdirir. Yüksək istiqraz gəlirlilikləri, borclanma xərclərini artıraraq şirkətlərin və istehlakçıların xərcləmə qabiliyyətinə təsir göstərə bilər. Bu artım, xüsusilə sabit gəlirli qiymətli kağızlar bazarlarında diqqətlə izlənilir, çünki 10 illik istiqraz gəlirliliyi ipoteka dərəcələri və digər uzunmüddətli kreditlər üçün bir etalon rolunu oynayır. Gəlirliliyin 5.15%-i keçməsi, makroiqtisadi mühitdə mövcud olan qeyri-müəyyənliyi vurğulayır. Investorlar, FED-in gələcəkdə faiz dərəcələrini daha da artırıb-artırmayacağı və ya mövcud yüksək dərəcələri nə qədər müddətə saxlayacağı ilə bağlı siqnalları diqqətlə izləyirlər. Bu cür yüksək gəlirliliklər, kapital bazarları üçün cəlbediciliyi artıra bilər, lakin eyni zamanda iqtisadi artımı ləngitmə riski daşıyır. İlin sonuna qədər ABŞ-ın 10 illik istiqraz gəlirliliyinin nə qədər yüksələcəyi ilə bağlı proqnozlar müxtəlifdir, lakin mövcud tendensiya faiz dərəcələrinin yüksək qalma ehtimalını göstərir. Bu vəziyyət, investisiya strategiyaları üçün əhəmiyyətli təsirlərə malikdir, çünki yüksək gəlirliliklər səhmlər kimi daha riskli aktivlərin cəlbediciliyini azalda bilər. Qlobal iqtisadiyyat üçün də bu, mühüm bir amildir, çünki ABŞ istiqraz gəlirlilikləri beynəlxalq maliyyə axınlarına və valyuta bazarlarına təsir edir. Nəticədə, mərkəzi bankların gələcək qərarları və iqtisadi göstəricilər bu gəlirliliyin trayektoriyasını müəyyən edən əsas amillər olacaqdır. Bu yüksəliş, həmçinin borc idarəçiliyi və büdcə kəsiri ilə bağlı narahatlıqları da gündəmə gətirir, çünki hökumətin borclanma xərcləri artır. Uzunmüddətli istiqraz gəlirliliklərinin bu səviyyədə qalması, korporativ borclanma xərclərinə də təsir edərək şirkətlərin investisiya qərarlarını dəyişə bilər. Bu, iqtisadi sabitlik üçün mühüm bir sınaq dövrü olaraq qəbul edilir.