Təklif olunan MDR (Merchant Discount Rate) çərçivəsi, UPI (Unified Payments Interface) vasitəsilə həyata keçirilən fərdi ticarət əməliyyatlarının dəyərinə əsaslanır. Bu yanaşma, ümumi ödənişin dəyəri əvəzinə hər bir ayrı-ayrı əməliyyatın həcmini nəzərə alır. Nəticədə, istifadəçilər daha böyük məbləğdə ödənişləri, məsələn, 6 000 Rs-i üç ayrı 2 000 Rs-lik ödənişə bölməklə, potensial olaraq əməliyyat haqlarından yayınmaq üçün strategiyalar tətbiq edə bilərlər. Bu, ödəniş sistemlərinin dizaynında və istifadəçilərin davranışlarında maraqlı bir dinamika yaradır. Bu cür yanaşma, rəqəmsal ödənişlərin genişlənməsi və istifadəçilər üçün daha əlverişli olması məqsədi daşıyır. Lakin, eyni zamanda, ödəniş xidməti təminatçıları üçün gəlir modellərinə təsir göstərə bilər. Əgər istifadəçilər ödənişləri bölməklə haqları minimuma endirə bilirlərsə, bu, ödəniş ekosistemindəki digər iştirakçılar üçün maliyyə nəticələrinə səbəb ola bilər. Bu vəziyyət, ödəniş texnologiyaları və tənzimləmə çərçivələri arasında tarazlıq tapmağın vacibliyini vurğulayır. Belə bir sistemin tətbiqi, həm istehlakçılar, həm də ticarətçilər üçün müəyyən üstünlüklər və çətinliklər yarada bilər. İstehlakçılar üçün əməliyyat xərclərinin azalması müsbət hal olsa da, ticarətçilər üçün ödənişlərin idarə edilməsi və maliyyə hesabatı proseslərini mürəkkəbləşdirə bilər. Bu səbəbdən, təklif olunan MDR çərçivəsinin uzunmüddətli təsirləri və ödəniş sənayesinə necə təsir edəcəyi diqqətlə izlənilməlidir. Bu, rəqəmsal iqtisadiyyatın inkişafında mühüm bir addım ola bilər.