Uzunmüddətli işsizlik dövrü şəxslərin maliyyə vəziyyətinə ciddi təsir göstərə bilər və onları Əməkdaşların Təminat Fondu (EPF) kimi yığımlarına müraciət etməyə məcbur edə bilər. EPF qaydalarına əsasən, üzvlər yalnız 12 ay fasiləsiz işsiz qaldıqdan sonra fonddakı bütün vəsaiti çıxarmaq hüququna malikdirlər. Bu müddət ərzində işsizlik davam edərsə, şəxslər öz pensiya yığımlarını tamamilə geri ala bilərlər. Bu, çətin dövrlərdə maliyyə təhlükəsizliyini təmin etmək üçün nəzərdə tutulmuş bir mexanizmdir. Lakin, EPF-dən tam məbləği çıxardıqdan sonra yeni bir iş tapmaq vəziyyəti mürəkkəbləşdirə bilər. Belə bir halda, əvvəlki işsizlik dövrünə görə çıxarılan vəsaitin statusu dəyişir. Qaydalara əsasən, əgər şəxs EPF-dən tam məbləği çıxardıqdan sonra 36 ay ərzində yenidən işə düzələrsə, çıxarılan məbləğ vergi öhdəliyinə səbəb ola bilər. Bu, EPF-in əsas məqsədi olan uzunmüddətli pensiya təminatını qorumaq üçün tətbiq edilən bir şərt kimi çıxış edir. Bu cür hallarda, çıxarılan məbləğ üzərində vergi tutulması baş verə bilər. Vergi öhdəliyi, şəxsin EPF-dən vəsaiti çıxardığı zaman işsizlik müddətinin həqiqətən 12 ay olub-olmadığı və sonradan nə qədər müddətə işsiz qaldığı kimi amillərdən asılıdır. Yeni işə başlamaqla, əvvəlki çıxarışın vergi statusu yenidən qiymətləndirilir və bu, əlavə maliyyə öhdəliklərinə səbəb ola bilər. Buna görə də, EPF-dən vəsait çıxararkən və sonradan işə düzələrkən mövcud qaydaları diqqətlə nəzərdən keçirmək vacibdir. Bu vəziyyət, EPF üzvlərinin maliyyə planlaşdırması zamanı diqqətli olmalarının vacibliyini vurğulayır. İşsizlik dövründə vəsait çıxarmaq qərarı, gələcək iş imkanları və bununla bağlı yaranacaq vergi nəticələri nəzərə alınaraq verilməlidir. EPF-in məqsədi üzvlərə pensiya dövrü üçün təhlükəsizlik yastığı təmin etmək olduğundan, fonddan erkən çıxarışlar müəyyən şərtlər altında maliyyə cəzalarına səbəb ola bilər.