Korporativ miqrasiya dövründə ştatlar, şirkətlərin öz ərazilərində fəaliyyət göstərməsi üçün getdikcə daha çox təzyiq altında qalırlar. Bu təzyiq, əsasən, şirkətlərin subsidiyalar və vergi güzəştləri tələb etməsindən irəli gəlir. Şirkətlər, yeni iş yerləri yaratmaq və iqtisadi inkişafa töhfə vermək vədi ilə ştatlardan əhəmiyyətli maliyyə stimulları gözləyirlər. Bu vəziyyət, ştatlar arasında investisiya cəlb etmək uğrunda rəqabəti daha da gücləndirir. Şirkətlərin bu cür tələbləri, ştatların büdcə gəlirləri üzərində ciddi təsir göstərə bilər. Vergi güzəştləri və subsidiyalar, qısa müddətdə yeni iş yerləri və iqtisadi fəaliyyət gətirsə də, uzunmüddətli perspektivdə ştatların vergi bazasını azalda bilər. Bu, ştat hökumətlərini ictimai xidmətlərə və infrastruktura ayrılan vəsaitləri yenidən nəzərdən keçirməyə məcbur edir. Nəticədə, ştatlar iqtisadi inkişaf və büdcə sabitliyi arasında balans tapmaq çətinliyi ilə üzləşirlər. Bu tendensiya, həmçinin, korporativ sosial məsuliyyət və şirkət idarəçiliyi məsələlərini də gündəmə gətirir. Şirkətlərin yalnız ən böyük maliyyə stimullarını təklif edən ştatlara üstünlük verməsi, bəzi regionların iqtisadi geriləmə riskini artırır. Bu, ştatların uzunmüddətli iqtisadi strategiyalar hazırlamasını və yalnız qısa müddətli qazanclara deyil, həm də davamlı inkişafa yönəlməsini zəruri edir. Beləliklə, dövlət siyasəti və korporativ qərarlar arasında mürəkkəb bir əlaqə yaranır.