Alejandro Betancourt, ABŞ qüvvələrinin Nicolás Maduro-nu ələ keçirməsindən təxminən iki il əvvəl Venesueladakı neft imperiyasını yenidən qurmağa başlamışdı. Bu strategiya, Maduro sonrası dövrdə potensial neft sazişləri üçün zəmin hazırlamağı nəzərdə tuturdu. Betancourt, bu məqsədlə həm Donald Tramp administrasiyası, həm də Karakasdakı mövcud hökumətlə əlaqələr qurmağa çalışırdı. Onun bu fəaliyyəti, Venesuelanın gələcək enerji siyasəti və iqtisadi bərpası üçün mühüm rol oynaya biləcək bir dövrdə baş verirdi. Betancourt-un bu cəhdləri, Venesuelanın neft sənayesi üzərindəki nəzarətin dəyişməsi ehtimalı ilə bağlı idi. Ölkənin zəngin neft ehtiyatları , beynəlxalq arenada həmişə diqqət mərkəzində olmuşdur və siyasi dəyişikliklər bu ehtiyatların idarə olunmasında yeni imkanlar yarada bilərdi. O, həm ABŞ-ın sanksiya siyasəti , həm də Venesuelanın daxili siyasi vəziyyətini nəzərə alaraq, öz mövqeyini gücləndirməyə çalışırdı. Bu, onun strateji investisiyalar və diplomatik əlaqələr vasitəsilə gələcək neft hasilatı və ixracında əsas oyunçulardan biri olmaq istəyini göstərirdi. Bu dövrdə Betancourt-un fəaliyyəti, Venesuelanın geosiyasi əhəmiyyəti və enerji bazarı üçün mühüm nəticələr vəd edirdi. Onun həm ABŞ, həm də Venesuela hökuməti ilə əlaqələr qurmaq cəhdləri, neft sektoru nda gələcək əməliyyatlar üçün potensial yollar açırdı. Bu, həm də Venesuelanın iqtisadi gələcəyi və beynəlxalq münasibətləri baxımından maraqlı bir dövrün başlanğıcı idi.