1970-ci illərdə müəllimə Jeanne Paisley Nyu-York ştatının Richford bölgəsində 128 akr torpaq sahəsi əldə etmişdi. Onun əsas məqsədi ailəsi üçün geniş bir məkan yaratmaq və bu ərazini gələcək nəsillər üçün qorumaq idi. Uzun illər sonra, o, bu torpaqların təbii gözəlliyini və ekoloji dəyərini qorumaq üçün mühüm bir addım atdı. Paisley, ərazidəki meşələri və çayları inkişafdan mühafizə etmək məqsədilə mühafizə servitutu (conservation easement) tətbiq etdi. Bu hüquqi mexanizm torpağın gələcəkdə tikinti və ya digər inkişaf layihələrindən qorunmasını təmin edir. Bu qərarın ətraf mühit üçün əhəmiyyəti böyükdür. Servitut sayəsində ərazidəki çayların su keyfiyyəti qorunur, bu da yerli ekosistem üçün həyati əhəmiyyət kəsb edir. Xüsusilə, şərq çay alabalıqları kimi həssas növlər üçün təmiz su mənbələri təmin edilir. Bundan əlavə, Paisley-in torpaq sahəsi digər qorunan ərazilərlə birləşərək daha böyük bir təbiəti mühafizə şəbəkəsi nin bir hissəsini təşkil edir. Bu, regionda biomüxtəliflik in qorunmasına və vəhşi təbiətin sərbəst hərəkətinə imkan yaradır. Jeanne Paisley-in bu təşəbbüsü, fərdi şəxslərin ətraf mühitin qorunmasında oynaya biləcəyi rolu nümayiş etdirir. Onun qərarı təkcə öz ailəsi üçün deyil, həm də geniş icma üçün uzunmüddətli ekoloji faydalar yaradır. Bu cür fəaliyyətlər yerli torpaq etimad fondları (land trusts) vasitəsilə də dəstəklənə bilər. Bu fondlar icmalara öz ərazilərində təbiəti mühafizə səylərini təşviq etməyə və gələcək nəsillər üçün təbii sərvətləri qorumağa kömək edir. Beləliklə, Paisley-in nümunəsi, təbii irs in qorunması üçün ilhamverici bir modeldir.