İkinci Dünya Müharibəsindən sonrakı dövrdə, Amerika Birləşmiş Ştatlarında, Rokfeller Fondu Meyn ştatında itlərin intellektini və davranışını araşdırmaq məqsədilə genişmiqyaslı bir təcrübəyə milyonlarla dollar vəsait yatırdı. Bu layihə, seçmə yetişdirmə vasitəsilə intellektin irsi olub-olmadığını və ya inkişaf etdirilə bilib-bilməyəcəyini anlamağa yönəlmişdi. Tədqiqat çərçivəsində müxtəlif cinslərdən 500-dən çox bala müşahidə altına alındı. Məqsəd, onların irsi xüsusiyyətlərini , öyrənmə qabiliyyətlərini və davranış modellərini dərindən təhlil etmək idi. Uzun illər davam edən bu təcrübənin nəticələri göstərdi ki, universal olaraq üstün bir it cinsi mövcud deyil. İtlərin qabiliyyətləri, o cümlədən öyrənmə sürəti və problemləri həll etmə bacarıqları, fərdlər arasında əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənirdi. Bu tapıntı, intellektin yalnız genetik faktorlarla deyil, həm də fərdi inkişaf və ətraf mühitlə sıx bağlı olduğunu göstərdi. Tədqiqatçılar, həmçinin, itlərin sosiallaşma dövrünün onların gələcək davranışlarına və öyrənmə qabiliyyətlərinə necə təsir etdiyini öyrənmək üçün izolasiya təcrübələri apardılar. İzolasiya təcrübələri, balaların erkən yaşda sosial təmasdan məhrum edilməsinin onların davranışlarına və adaptasiya bacarıqlarına mənfi təsir göstərdiyini ortaya qoydu. Bu, balaların inkişafında erkən təcrübələrin və sosial mühitin kritik əhəmiyyətini vurğuladı. Rokfeller Fondunun maliyyələşdirdiyi bu tədqiqat, heyvan davranışları və intellektin formalaşması haqqında dəyərli məlumatlar təqdim etməklə yanaşı, genetik və ətraf mühit faktorlarının qarşılıqlı təsirini anlamaq üçün mühüm bir addım oldu. Bu layihə, həmçinin, elmi tədqiqatların etik sərhədləri və heyvan rifahı mövzusunda da müzakirələrə səbəb oldu.