Çin hökuməti qlobal neft bazarında yaranan şokları idarə etmək üçün fərqli bir yanaşma tətbiq edib. Belə ki, Pekin bu təsirləri birbaşa istehlakçılara deyil, əsasən ölkə daxilində fəaliyyət göstərən neft emalı zavodlarına yönəltməyi seçib. Bu strategiya, qlobal enerji qiymətlərindəki kəskin dəyişikliklərin daxili bazarda istehlakçı qiymətlərinə təsirini minimuma endirmək məqsədi daşıyırdı. Bu yanaşma sayəsində Çin, yanacaq qiymətlərinin sabitliyini qoruyaraq, əhalinin gündəlik xərclərinin artmasının qarşısını ala bildi. Neft emalı zavodları isə qlobal bazardan daha yüksək qiymətə xam neft alarkən, daxili bazarda məhsullarını nisbətən aşağı qiymətə satmaq məcburiyyətində qaldılar. Bu vəziyyət, zavodların mənfəət marjalarına təzyiq göstərsə də, ümumi makroiqtisadi sabitliyin qorunmasına xidmət etdi. Çinin bu siyasəti, inflyasiya təzyiqlərini azaltmaq və əhalinin alıcılıq qabiliyyətini qorumaq baxımından əhəmiyyətli idi. Hökumət, neft emalı sənayesinin bu yükü daşımasını təmin edərək, qlobal neft bazarındakı dalğalanmaların daxili iqtisadiyyata birbaşa mənfi təsirini yumşaltmağa nail oldu. Bu, Çinin enerji təhlükəsizliyi və iqtisadi idarəetmə strategiyasının bir hissəsi kimi qiymətləndirilə bilər.