XVII əsrdə Niderlandda yaranan əbədi istiqrazlar maliyyə tarixində mühüm bir yenilik kimi qəbul edilir. Bu borc alətləri , adından da göründüyü kimi, müəyyən bir son ödəmə tarixi olmadan, yəni əbədi olaraq faiz ödəməyə davam edən istiqrazlardır. Onlar o dövrdə dövlətlər və bələdiyyələr üçün uzunmüddətli kapital cəlb etmək məqsədilə istifadə olunurdu və bu, maliyyələşdirməyə yeni bir yanaşma gətirmişdi. Bu istiqrazların əsas xüsusiyyəti onların müddətsiz təbiəti idi. İnvestorlar yatırdıqları vəsait müqabilində müəyyən bir faiz dərəcəsi ilə daimi gəlir əldə edirdilər. Bu, o dövrün maliyyə bazarlarında mövcud olan digər investisiya vasitələri ilə müqayisədə fərqli bir risk-gəlir profilinə malik idi. Niderlandın bu innovativ yanaşması, digər Avropa ölkələri üçün də bir nümunə oldu və istiqraz bazarlarının inkişafına təkan verdi. Maraqlıdır ki, bu gün də bəzi köhnə Niderland əbədi istiqrazları mövcudluğunu qoruyur və hələ də sahiblərinə gəlir gətirir. Bu fakt, maliyyə alətlərinin uzunömürlülüyünü və onların zamanın sınağından necə keçə biləcəyini nümayiş etdirir. Bu cür istiqrazlar, həmçinin kredit tarixçəsinin və dövlətin ödəmə qabiliyyətinin əhəmiyyətini vurğulayır, çünki onların dəyəri emitentin etibarlılığına əsaslanır. Əbədi istiqrazlar müasir maliyyə dünyasında daha az yayılmış olsa da, onların tarixi əhəmiyyəti və bəzilərinin hələ də aktiv olması, maliyyə innovasiyalarının uzunmüddətli təsirlərini anlamaq üçün dəyərli bir nümunədir. Onlar kapital bazarlarının təkamülündə mühüm rol oynamış və borc idarəçiliyi prinsiplərinin formalaşmasına töhfə vermişdir.