Hakimiyyətin mərkəzləşdirilməsi ilə bağlı müzakirələr tez-tez idarəetmənin səmərəliliyi və sürəti ətrafında cərəyan edir. Bəzi siyasətçilər, o cümlədən Burnham, qərarların bir mərkəzdə toplanmasının prosesləri sürətləndirəcəyinə və daha effektiv nəticələr verəcəyinə inanır. Lakin bu yanaşma, hökumətin digər sahələrində gözləmə müddətlərinin artmasına və ümumi fəaliyyətin ləngiməsinə səbəb ola bilər. Bu, xüsusilə böyük və mürəkkəb idarəetmə strukturlarında müşahidə olunur, burada hər bir qərarın mərkəzi orqandan keçməsi əlavə bürokratik maneələr yaradır. Bu kontekstdə, keçmiş Baş Nazir Marqaret Tetçerin idarəetmə üsulları tez-tez müqayisə üçün istifadə olunur. Tetçer dövründə də müəyyən qərarların mərkəzləşdirilməsi müşahidə olunsa da, onun yanaşması bəzən daha geniş səlahiyyət bölgüsünü nəzərdə tuturdu. Mərkəzləşdirilmiş qərar qəbulu, xüsusilə büdcə və monetar siyasət kimi sahələrdə, sürətli reaksiyalar tələb edən hallarda faydalı ola bilər. Lakin bu, digər departamentlərin və yerli idarəetmə orqanlarının muxtariyyətini məhdudlaşdıraraq, onların fəaliyyətini iflic edə bilər. Nəticədə, mərkəzləşdirilmiş idarəetmənin potensial faydaları ilə yanaşı, onun yaratdığı risklər də nəzərə alınmalıdır. Hökumətin müxtəlif hissələrinin qərar qəbul etmə səlahiyyətlərinin məhdudlaşdırılması, ümumi idarəetmə effektivliyini azalda bilər. Bu, xüsusilə ictimai xidmətlərin göstərilməsində və yerli ehtiyaclara cavab verilməsində problemlər yaradır. Beləliklə, Burnham kimi siyasətçilər, Tetçerin təcrübəsindən dərs alaraq, mərkəzləşdirmənin yalnız müəyyən sahələrdə və diqqətlə tətbiq edilməsinin vacibliyini nəzərə almalıdırlar.