Noidada baş verən etirazlar Hindistanın işçi qüvvəsinin üzləşdiyi əsas problemlərdən birini – minimum əmək haqqı məsələsini bir daha gündəmə gətirib. Hökumət məlumatları göstərir ki, Hindistanlı işçilərin təxminən 90%-i ayda 25,000 rupidən (təxminən 300 ABŞ dolları) az qazanır. Bu rəqəm, ölkənin ən yüksək minimum əmək haqqı səviyyələrindən birinə malik olan Dehlidəki ixtisaslı işçilər üçün müəyyən edilmiş məbləğlə təxminən eynidir. Bu vəziyyət, Hindistanın geniş işçi qüvvəsi, xüsusilə də qeyri-formal sektor üçün qazancların nə qədər aşağı olduğunu açıq şəkildə ortaya qoyur. Hindistanın qeyri-formal sektoru 310 milyondan çox insanı işlə təmin edir və bu sektor iş təhlükəsizliyi baxımından çox az imkanlar təklif edir. Bu, işçilərin əmək haqqı artımı tələblərinin əsas səbəblərindən biridir. Noidadakı etirazlar, bu geniş işçi kütləsinin daha yaxşı yaşayış şəraiti və ədalətli kompensasiya üçün mübarizəsini əks etdirir. İşçilər, artan inflyasiya və yaşayış xərcləri fonunda mövcud əmək haqqı səviyyələrinin kifayət etmədiyini vurğulayırlar. Bu etirazlar, Hindistan hökumətinin əmək siyasəti və sosial müdafiə mexanizmlərini yenidən nəzərdən keçirməsinin vacibliyini göstərir. Minimum əmək haqqı nın artırılması tələbi, yalnız fərdi işçilərin rifahı üçün deyil, həm də ölkənin ümumi iqtisadi inkişafı və sosial bərabərlik üçün əhəmiyyətlidir. İşçilərin tələblərinin qarşılanması, işçi qüvvəsinin məhsuldarlığı nı artıra və daxili tələbat ı stimullaşdıra bilər, bu da uzunmüddətli perspektivdə ölkə iqtisadiyyatına müsbət təsir göstərəcəkdir.