“Bu çalxantıların ümumi səbəbi Avropanın yerdə ən yaxşısı olan çox mürəkkəb sosial sistemi ilə onun zəif iqtisadi artımı arasındakı uyğunsuzluqdur”, – o iddia edir. Onun diaqnozu xüsusilə sərtdir: o, Avropanın potensial artım tempinin Birləşmiş Ştatların yarısı, Çinin üçdə biri və Hindistanın dörddə biri qədər olduğunu bildirir. Bunun təsirləri dövlət maliyyəsindən kənara çıxır. Avropanın müxtəlif sosial-iqtisadi modellərində zəif artım sosial müdafiənin, iqtisadi rəqabət qabiliyyətinin və Avropa sosial müqaviləsinin əsasını təşkil edən siyasi konsensusun uzunmüddətli dayanıqlığı ilə bağlı fundamental suallar doğurur. Lamy-nin şərhinə görə, Fransadakı iğtişaşlar həm siyasi səfərbərliyin fərqli milli ənənəsini, həm də Avropada mövcud olan daha geniş struktur zəiflikləri əks etdirir. Artan yaşayış xərcləri, enerji həssaslıqları və aşağı gəlirli ev təsərrüfatlarına artan təzyiqlər təkcə işsizlik rəqəmləri ilə izah edilə bilməyən sosial gərginlikləri daha da artırır. Bu təzyiqlər həm də Avropanın məhdud təsir göstərdiyi geosiyasi münaqişələrə məruz qalmasını ortaya qoyur. Lakin Çinin genişlənən sənaye və ticarət gücü başqa bir strateji dilemma yaradır. Çin ixracatının artması Avropa sənayesinin bəzi hissələrinin sağ qalmasını təhdid etdiyi üçün Lamy mərhələli cavab təklif edir: əvvəlcə danışıqlar, lazım gələrsə daha güclü ticarət müdafiəsi. “Ticarət müharibəsi var, lakin bu, Avropa üçün “A Planı” deyil”, – o izah edir. Onun fikrincə, Avropanın üstünlük verdiyi strategiya dərhal eskalasiya deyil, danışıqlar yolu ilə məhdudlaşdırmadır. Lakin o, qarşıdurmanın iqtisadi nəticələri barədə də açıq danışır: “ Çinlə hər hansı bir ticarət münaqişəsi Avropada qiymətləri artıracaq”. Onun arqumenti Avropanın yeni iqtisadi təhlükəsizlik gündəliyində fundamental gərginliyi ortaya qoyur. Sənaye rəqabət qabiliyyətinin qorunması qitənin istehsal gücünü saxlamaq üçün zəruri ola bilər, lakin qəbul edilən tədbirlər iqtisadi qeyri-müəyyənliyi artıq siyasi narazılığa səbəb olan ev təsərrüfatları üçün yaşayış xərclərini artıra bilər. Çinin cavab tədbirləri ehtimalı Avropa həmrəyliyi və iqtisadi qarşıdurmanın xərclərinin üzv dövlətlər arasında necə bölüşdürülməsi məsələsini daha da aktuallaşdırır. Beləliklə, Lamy Avropa inteqrasiyası üçün daha böyük bir çağırışa işarə edir: rəqabət deyil, əməkdaşlıqla getdikcə daha çox formalaşan beynəlxalq iqtisadi düzəndə sosial müdafiəni, iqtisadi rəqabət qabiliyyətini, strateji muxtariyyəti və açıqlığı uzlaşdırmaq. Nəticədə, sual sadəcə Avropanın Çinə necə cavab verməsi deyil, həm də Avropa layihəsinin mərkəzində qalan rifahı, həmrəyliyi və sosial müdafiəni qoruyaraq müxtəlif sosial-iqtisadi modellərinin iqtisadi əsaslarını bərpa edə bilib-bilməməsidir.