Hindistanın ipək sənayesi hazırda mühüm bir keçid dövrü yaşayır. Bu sahənin əsasını təşkil edən baramaçılıq , fermerlərin əməyindən birbaşa asılıdır. Lakin, Kannurun qeyd etdiyi kimi, bir çox ikinci nəsil fermerlər ənənəvi ipəkçilik fəaliyyətini davam etdirməyə maraq göstərmirlər. Bu, sənaye üçün ciddi bir çağırış yaradır, çünki baramalar olmadan ipək istehsalı mümkün deyil. Nəticədə, ipək sənayesi nin gələcəyi fermerlərin bu sahəyə cəlb edilməsindən və onların dəstəklənməsindən asılıdır. Sənayenin üzləşdiyi digər bir problem isə torpaq sahələrinin kiçik hissələrə bölünməsidir. Kannur vurğulayır ki, ipək sənayesinin inkişafı üçün böyük torpaq sahələrinə ehtiyac var. Bu, miqyaslı istehsal üçün vacibdir və mövcud kiçik torpaq sahələri bu tələbatı qarşılaya bilmir. Torpaqların parçalanması əmək səmərəliliyi ni azaldır və investisiya qoyuluşunu çətinləşdirir. Bu səbəbdən, sənayenin yenilənməsi üçün torpaq idarəçiliyi və kənd təsərrüfatı siyasətləri ndə dəyişikliklər tələb oluna bilər. Alimlikdən ipək fermerliyinə keçid edən şəxslərin təcrübəsi, sənayenin yenilənməsi üçün yeni modellər təklif edə bilər. Bu cür keçidlər, innovativ yanaşmalar və müasir kənd təsərrüfatı texnologiyaları nın tətbiqi ilə ipək istehsalı nı daha cəlbedici və gəlirli edə bilər. Sənayenin davamlı inkişafı üçün həm mövcud fermerlərin dəstəklənməsi, həm də yeni nəslin bu sahəyə cəlb edilməsi kritik əhəmiyyət kəsb edir. Bu, Hindistanın ipək ixracatı potensialını gücləndirə və yerli iqtisadiyyat a töhfə verə bilər.