Dünyanın müxtəlif ölkələri İran münaqişəsi nin iqtisadi nəticələri ilə üzləşərkən, Asiya iqtisadiyyatları xüsusilə ağır zərbə alıb. Enerji qiymətləri kəskin artıb, iqtisadi artım proqnozları azaldılıb, ərzaq təhlükəsizliyi yenidən diqqət mərkəzindədir və kritik kimyəvi maddələrə, alüminiuma və digər məhsullara çıxış məhdudlaşdırılıb. Buna cavab olaraq, Asiya enerji istifadəsini məhdudlaşdırmaqdan yanacaq subsidiyaları tətbiq etməyə, kömür elektrik stansiyalarını yenidən işə salmağa və ixrac məhdudiyyətləri tətbiq etməyə qədər bir sıra tədbirlər həyata keçirməklə məşğul olub. Böhran Asiya üzərində böyük bir təhlükə olaraq qalarkən, ABŞ ticarət gündəliyi dəyişməz olaraq irəliləyir. ABŞ -ın ticarət tələblərini tərəfdaşların üzləşdiyi təzyiqləri əks etdirəcək şəkildə uyğunlaşdırmaq – və maliyyə dəstəyi və ya digər əməkdaşlıq təklif etmək – Vaşinqton un itirməyə gücü çatmayan bir regionda əhəmiyyətli xoş niyyət yaradacaq. Adətən Hörmüz boğazı ndan keçən neft və qazın 80%-dən çoxu Asiya ya getdiyi üçün regionun enerji həssaslığı aydındır. Müharibənin başlamasından bəri Asiya da enerji qiymətləri bəzi yerlərdə demək olar ki, 70% artıb, bu da Kamboca və Vyetnam kimi ölkələri enerjini rasionlaşdırmağa və yanacaq subsidiyaları tətbiq etməyə məcbur edib. Pakistan və Banqladeş məktəbləri bağlayıb və Cənub-Şərqi Asiya da məmurlar evdən işləyir və səyahətləri məhdudlaşdırır. Tayland və Vyetnam kimi turizmdən asılı iqtisadiyyatlar üçün reaktiv yanacaq xərclərinin artması və aviaşirkət xidmətlərinin kəsilməsi zərəri daha da artırır. Bundan əlavə, mövcud vəziyyət Asiya da bir neçə ölkəni yaşıl texnologiyalara keçidi sürətləndirməyə sövq edib ki, bu sahədə Çin in dominant mövqeyi nəzərə alınmaqla, Çin bundan faydalana bilər. Gübrə tədarükü də böhran tərəfindən təsirlənib, çünki qlobal gübrə tədarükünün üçdə biri Hörmüz boğazı ndan keçir. Bunu daha da ağırlaşdıran odur ki, digər əsas tədarükçü olan Çin ixrac məhdudiyyətləri tətbiq edib. İndi kənd təsərrüfatının işçi qüvvəsinin böyük bir hissəsini təşkil etdiyi Cənubi və Cənub-Şərqi Asiya ölkələrini çatışmazlıqlar təhdid edir – bu da onsuz da gərgin olan iqtisadiyyatlar üçün ərzaq təhlükəsizliyi risklərini artırır.