Şimali İrlandiyada aparılan son araşdırmalar göstərir ki, hər 16 məktəbli uşaqdan birinə autizm diaqnozu qoyulub. Bu rəqəm bölgədə autizm spektr pozğunluğu ilə yaşayan uşaqların sayının artdığını göstərir və təhsil sistemi üçün ciddi çağırışlar yaradır. Valideynlər, övladlarının məktəbdə lazımi dəstəyi almasında çətinliklərlə üzləşdiklərini bildirirlər. Məsələn, bir valideyn qeyd edib ki, övladı ilin böyük hissəsində azaldılmış dərs cədvəli ilə təhsil alıb və o, uşağının tualet ehtiyaclarını ödəmək üçün məktəbə getməli olub, çünki məktəb heyəti bunu edə bilməyib. Bu cür hallar, xüsusi təhsil ehtiyacları olan uşaqlar üçün mövcud dəstək mexanizmlərinin yetərsizliyini ortaya qoyur. Bu vəziyyət, Şimali İrlandiyada təhsil sisteminin autizmli uşaqların ehtiyaclarına necə cavab verdiyi ilə bağlı suallar doğurur. Valideynlərin şəxsi təcrübələri, məktəblərdə ixtisaslı kadr çatışmazlığı və ya müvafiq resursların olmaması səbəbindən yaranan problemləri əks etdirir. Autizm diaqnozu qoyulmuş uşaqların təhsilə tam inteqrasiyası və onların potensialını reallaşdırması üçün daha əhatəli və fərdiləşdirilmiş dəstək proqramlarına ehtiyac var. Bu, həm pedaqoji yanaşmaların yenidən nəzərdən keçirilməsini, həm də məktəb heyətinin bu sahədə təlimlərinin artırılmasını tələb edir. Problemin miqyası, ictimai səhiyyə və təhsil siyasəti baxımından da əhəmiyyətlidir. Autizmli uşaqların erkən yaşdan etibarən adekvat dəstək alması onların gələcək inkişafı üçün kritikdir. Bu, yalnız uşaqların özləri üçün deyil, həm də onların ailələri və cəmiyyət üçün uzunmüddətli faydalar vəd edir. Şimali İrlandiya hökuməti və müvafiq qurumlar, bu artan ehtiyacları qarşılamaq üçün strateji planlar hazırlamalı və maliyyə vəsaitləri ayırmalıdırlar ki, hər bir uşaq keyfiyyətli təhsilə və lazımi dəstəyə sahib ola bilsin. Bu, inklüziv təhsil mühitinin yaradılması üçün vacib bir addımdır. Nəticə etibarilə, Şimali İrlandiyada autizm diaqnozu qoyulan məktəbli uşaqların sayının artması, təhsil və sosial dəstək sistemlərində ciddi islahatlara ehtiyac olduğunu göstərir. Valideynlərin ifadə etdiyi çətinliklər, mövcud boşluqları doldurmaq və autizmli uşaqların təhsil hüquqlarını tam təmin etmək üçün kompleks yanaşmaların zəruriliyini vurğulayır. Bu, həm dövlət siyasəti , həm də yerli icmaların birgə səylərini tələb edən mühüm bir məsələdir.