Çin Prezidenti Si Cinpin və ABŞ Prezidenti Donald Tramp arasındakı sammitdən sonra Çin-ABŞ münasibətləri, bir kritik cəhətdən, Tyananmen Meydanı hadisələrindən bəri ən təhlükəli dövrünü yaşayır. Səbəb ticarət sürtünmələri, tariflər, Tayvan və ya geosiyasi rəqabət deyil – bunlar nə qədər əhəmiyyətli olsa da. Səbəb, gələn onillikdə münasibətlərin hər bir aspektini yenidən formalaşdıracaq süni intellekt üstünlüyü uğrunda gedən rəqabətdir. Bu, sadəcə texnoloji mübarizə deyil. Bu, institusional sistemlər arasında bir mübarizədir. Bir əsr əvvəl, Çin ilə daimi normal ticarət əlaqələri ilə bağlı müzakirələr zamanı Vaşinqton tanış bir strateji sualla üzləşdi: əməkdaşlıq, yoxsa qarşıdurma. Bir düşərgə Çin in Ümumdünya Ticarət Təşkilatı na qəbulunu dəstəkləyərək davamlı iqtisadi inteqrasiyanı müdafiə edirdi. Digəri isə ticarəti insan hüquqları meyarları ilə şərtləndirməyə çalışırdı. Əsas məsələ iqtisadi əməkdaşlığın Çin in davranışını yumşaldacağı, yoxsa strateji rəqibi gücləndirəcəyi idi. Reklam. Bu sual geri döndü – lakin fərqli bir sahədə. Bu gün süni intellekt ən kritik döyüş meydanıdır. Vaşinqton da, yarımkeçirici texnologiyalar a tətbiq olunan ixrac nəzarətlərində nümunə göstərildiyi kimi, üstünlük təşkil edən fikir budur ki, texnoloji rəqabət əməkdaşlığı köhnəldir. Ayrılma – iqtisadi, texnoloji və institusional ayrılma – getdikcə həm müdafiə zərurəti, həm də uzunmüddətli strategiya kimi qəbul edilir. Bu çərçivə yanlışdır. Süni intellekt əvvəlki texnologiyalardan bir kritik cəhətdən fərqlənir. Onun ən böyük təsiri təcrid olunmuş tətbiqlərdən deyil, inteqrasiyadan gəlir. Ən qabaqcıl sistemlər müstəqil alətlər deyil; onlar funksiyalar arasında – maliyyə , logistika , istehsalat , kəşfiyyat və qərar qəbul etmə – fəaliyyət göstərən müəssisə miqyaslı platformalardır. Onların dəyəri sistemləri və funksiyaları necə birləşdirmələrindədir. Reklam.