Maliyyə dünyasında ənənəvi olaraq qəbul edilmiş investisiya strategiyalarından biri aktivlərin 60%-ni səhmlərdə , 40%-ni isə istiqrazlarda saxlamaqdır. Bu, adətən, portfelin diversifikasiyası və riskin idarə edilməsi üçün balanslı bir yanaşma kimi tövsiyə olunur. Lakin son rəylər göstərir ki, bu ənənəvi bölgü, xüsusilə varlı investorlar üçün, optimal olmaya bilər. Bəzi maliyyə mütəxəssisləri hesab edirlər ki, bir çox investor, xüsusilə də sərvət sahibi olanlar, istiqrazlara həddindən artıq investisiya etmiş ola bilərlər. Bu rəyə görə, varlı şəxslər üçün aktivlərin bölgüsü 90% səhm və 10% istiqraz nisbətində daha sərfəli ola bilər. Bu yanaşma, uzunmüddətli gəlirlilik potensialını artırmaq məqsədi daşıyır, çünki səhmlər tarixi olaraq istiqrazlardan daha yüksək gəlir gətirməyə meyillidir. İstiqrazlar portfelin sabitliyini təmin etsə də, onların gəlirlilik dərəcələri bəzən inflyasiyanı belə üstələməkdə çətinlik çəkə bilər. Bu səbəbdən, kapitalın artırılmasına yönəlmiş investorlar üçün səhmlərə daha çox üstünlük vermək məqsədəuyğun hesab olunur. Bu cür investisiya fəlsəfəsi , risk tolerantlığı yüksək olan və uzunmüddətli perspektivə malik investorlar üçün nəzərdə tutulub. Səhmlərin yüksək volatilliyi nəzərə alınsa da, birləşmiş faiz effekti sayəsində uzun müddət ərzində əhəmiyyətli sərvət yığımı təmin edə bilərlər. Nəticədə, ənənəvi 60/40 bölgüsünə sadiq qalmaq əvəzinə, varlı investorlar üçün 90/10 nisbətində portfelin yenidən balanslaşdırılması daha cəlbedici bir seçim ola bilər.