Hindistan, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının ən yüksək qərar qəbuletmə orqanı olan Təhlükəsizlik Şurasının islahatı ilə bağlı müzakirələr fonunda, yalnız qeyri-daimi üzvlük kateqoriyasının genişləndirilməsi təkliflərini "uğursuzluğa yaxın" adlandıraraq rədd edib. Hindistanın BMT-dəki daimi nümayəndəsi P. Harish bazar ertəsi bildirib ki, daimi üzvlüyün genişləndirilmədiyi islahatlar, beş daimi üzv – Böyük Britaniya, Çin, Fransa, Rusiya və ABŞ-dan ibarət olan P5-in qərar qəbuletmə güc strukturunu əsaslı şəkildə dəyişdirməyəcək. Bu mövqe, Təhlükəsizlik Şurasının daha ədalətli və təmsilçi olmasını hədəfləyən geniş islahat səyləri çərçivəsində irəli sürülüb. Bu bəyanat, BMT-nin üzv ölkələrinin Təhlükəsizlik Şurasının tərkibini və iş prinsiplərini müasir dövrün tələblərinə uyğunlaşdırmaq üçün apardığı uzunmüddətli müzakirələrin bir hissəsidir. Hindistan kimi böyük və inkişaf etməkdə olan ölkələr, Şuranın hazırkı strukturunun qlobal reallıqları əks etdirmədiyini və daha çox ölkənin daimi üzv statusu almasının vacibliyini müdafiə edirlər. Yalnız qeyri-daimi üzvlərin sayının artırılması, onların fikrincə, Şuranın əsas güc balansını dəyişdirməyəcək və veto hüququna malik olan daimi üzvlərin dominantlığını saxlayacaq. P. Harishin qeyd etdiyi kimi, islahatların əsas məqsədi qərar qəbuletmə prosesində daha geniş təmsilçiliyi təmin etməkdir. Bu, yalnız qeyri-daimi üzvlərin sayının artırılması ilə deyil, həm də yeni daimi üzvlərin daxil edilməsi ilə mümkün ola bilər. Hindistanın bu mövqeyi, beynəlxalq münasibətlərdəki artan rolunu və qlobal idarəetmədə daha böyük paya sahib olmaq istəyini əks etdirir. Təhlükəsizlik Şurasının islahatı, BMT-nin ən çətin və uzunmüddətli gündəm maddələrindən biri olaraq qalır. Bu məsələ, beynəlxalq təhlükəsizlik və sülhün qorunması kimi kritik sahələrdə qərarların qəbul edildiyi bir orqanın gələcək effektivliyi üçün böyük əhəmiyyət kəsb edir. Hindistanın mövqeyi, BMT Təhlükəsizlik Şurasının islahatı ilə bağlı müzakirələrdə mühüm bir faktordur və digər iddialı ölkələrin də oxşar tələblərini gücləndirə bilər. Bu, qlobal idarəetmənin gələcəyi üçün kritik bir məqamdır.